Masal’dan
Ateş her şeyi planlamıştı. Dila ve Asya, olan biteni bana özetliyor, en ufak bir konuda bile fikrimi alıyorlardı. Çok mutluydum; sevdiğim adamla düğün hazırlıkları yapıyordum ve herkes büyük bir özenle bizim için seferber olmuştu. Ailenin bir parçası olmak, bugüne kadar hiç yaşamadığım duyguları hissettirmek… Bana kocaman bir ailem var dedirtiyordu. Babaannem, annem, babam, kardeşlerim… evet, Kenan babam, Zümre annem; onlara “anne” ve “baba” dememi istediler. Ben de kızlardan bana “abla” demelerini istedim. Ama Asya “yenge” demeyi tercih etti. Dila ile yaşıt oldukları için, içinde biraz kalmış bir isimmiş; Dila “abla”, Asya ise “yenge” diyordu.
Ahmet’i ne etsem ikna edemedim, hâlâ öğretmen diyor. Ama evde bile bu tatlı halleri, bana çok hoş geliyordu. Ateş ise sürekli şirkette
