Ateş’ten
Şirket kapısından içeri girdim, herkes bana bakıyor. Çalışanlar gülümseyerek “günaydın” diyor, ben de şaşkın şaşkın karşılık veriyorum. İçimden “Allah Allah, yüzümde bir şey mi var?” diye geçiriyorum.
Kadir:
" Ağam, hoş geldin. Yüzünde güller açıyor, Allah neşeni daim etsin."
O an anladım… Hâlâ parmağımdaki yüzüğe bakıp bakıp sırıtıyorum. Normalde sert, tepkisiz hâlime alışmış olan çalışanlar da haliyle şaşırmış.
Tam o sırada Eda koşarak yanımıza geldi:
" Ateş Bey, dünden beri sizinle iletişim kurmaya çalışıyorum. Her seferinde telefonu yüzüme kapattınız ama çok önemli bir toplantınız var. Ortaklık teklif ettiğiniz Nazlı Yıldırım Mardin’e gelmiş. Bir saat sonra toplantınız var. Sekreteri aradı, yarım saate kadar şirkette olurlar."
" Kız, az sakin ol. Gelir gelmez nefes alma
