เด็กดื้อของคุณกราเซีย

เล่นผิดคน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก..

“บอสคะ.. คุณหนูขอพบค่ะ”

“เข้ามา”

ผมวางมือจากกองเอกสารตรงหน้าก่อนจะถอดแว่นสายตาออก และหรี่ตาขึ้นไปมองคนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้ามา

“มีอะไรครับน้องเดย์ ^^”

“เดย์อยากกินขนมค่ะ”

“เอาอันไหนครับ?”

ผมเอ่ยถามก่อนจะใช้มือเลื่อนลิ้นชักชั้นล่างสุด ผมใส่ขนมของยัยตัวแสบไว้เต็มลิ้นชักและทุกที่ที่ผมอยู่ เพราะไม่รู้ว่ายัยตัวแสบจะโผล่มาตอนไหน..

เหมือนอย่างตอนนี้ไง..

“มาชเมลโล่ค่ะ”

“อันนี้ไหมครับ?”

ผมถามพร้อมกับในมือชูถุงขนมมาชเมลโล่ไส้สตอเบอรี่ เธอพยักหน้าตอบและเดินเข้ามาใกล้

“ขอบคุณค่ะ อ่ะ!”

คนตัวเล็กขมวดคิ้วยุ่งเมื่อทันทีที่เธอเอื้อมมือไปเพื่อจะรับถุงขนม จู่ๆ เขาก็เลื่อนมือยกขึ้นสูง

“จะนั่งกินตรงนี้ใช่ไหมครับ?”

“ไม่ค่ะ”

“งั้นพี่ไม่ให้”

ไม่พูดเปล่าเขาทำท่าจะเก็บขนมใส่ลิ้นชักตามเดิม

“กินตรงนี้ก็ได้ค่ะ >////////////////<”

[ออกมาให้ได้นะ พลทหารน้อย ~]

“ได้ครับ ท่านผู้พันธ์”

“คิกๆ ไปล่ะ ฉันไปเตรียมรถก่อน”

“โอเคร!”

ติ๊ด!