قانون القدر

البارت الرابع والعشرون

ريم بصيت فى الارض وسكتت ..

احمد : خلفيه وسيبيهولى وانا هربيه ..

ريم بضحك : اتعب فيه تسع تشهر علشان حضرتك تاخده على الجاهز .. ليه ان شاء الله ..

احمد : يعنى مش بتفكرى تنزليه؟ !

..... ... ... ...

ريم : انا مقلتش روح يا احمد ..

احمد بأبتسامه عريضه : علشان كدا انا بحبك ..

ريم : الى بيحب مبيأذيش يا احمد ..

احمد : بس .. .. .. .. .. .. ...

ريم بعياط : بس انت اذيتنى يا احمد ..

احمد : اول واخر مره والله صدقينى ..

ريم : اصدقك ! ! ما الكلام سهل ومفيش اسهل من الوعود يا احمد .. ..

احمد : طيب علشان خاطر ابننا ..

وفربت منها وسند راسها على ص*ره وضمها وحضنها ..

احمد : علشان خاطره .. اوعدك مش همد ايدى عليكى تاانى .. . . . .

فى اللحظه دى دخل دكتور زهدى .. .. .. .. ..

دكتور زهدى بضحك : الكلام ده فى بيتكم مش عندنا هنا ..

خد مراتك يالا وروحوا على بيتكم ..

انا كدا اتطمنت عليها