قانون القدر

البارت الخامس

Part 5

# قانون _ القدر

وشالها اللزق الى على بؤها ..

وشاف الدم كويس الى على وشها ..

احمد بزعيق وعصبيه شديده : مين الى عمل فيكى كدا ؟

الكلب ده ؟

هاااه ..

الكلب دا .. ردى عليا ..

ريم عيطت فى اللحظه دى .. احمد عينه بقيت بتطلع نار و راح جرى ومسكه من رقبته وبدء يض*ب فيه ..

احمد : انا هوريك يكلب ..

انا هعلمك الأدب كويس ..

و فى اللحظه دى صوت الكرسى هبد على الارض

هشام : الحق يا احمد .. الحق ..

احمد بيبص لقاها وقعت على الأرض بالكرسى ..

احمد ساب المجرم ده فى اللحظه دى من خوفه على ريم .. وهو المجرم ده طلع يجرى وهشام طلع يجرى وراه وأحمد قرب منها بسرعه ..

احمد وهو بيخبط على وشها : انتى كويسه يبنتى ؟!

انتى يبنتى .. وبخوف .. ردى عليا ااا

وجاى يقومها ويرفع الكرسى بص كدا لقا ايده عليها دم ..

فى اللحظه دى اكتشف ان الجرح الى فى كتفها بينزف يبنزف ..

احمد فك الرباط بسرعه وشالها .. وحاول يطلع بيها من المكان الى تحت الأرض ده و طلعها الأول وبعدين طلع هو و شالها و وهو نازل من على السلم بسرعه ..

قا**ه هشام وهو بينهج ..

هشام : هرب ..

احمد : فالح ..

افتحلى باب العربيه بسرعه طيب ..

ونزل بسرعه هشام و فتحله باب العربيه واحمد حطها فى العربيه وهشام كان بيسوق ..

هشام : تليفونك بيرن رد عليه ..

احمد : مش مهم دالوقتى ناولنى ازازه الميا دى ..

هشام : خد اهى .. هتعمل اى ؟ !

احمد مسك منه ازازه الميا وبدء يرش ميا على وشها بس مكنتش بتفوق ..

هشام : دا انت غرفتها بأزازه الميا يشيخ .. حرام عليك ..

احمد : طيب ناولنى المناديل

هشام : خد المناديل اه ..

احمد : وبدء يمسحلها الميا الى على وشها تانى ..

هشام : اختك بترن

احمد : , هات التليفون ..

هشام : خد .. وانا مش هناولك حاجه تانى .. سيبنى اركز فى الطريق ده ..

أحمد : الو يا اسماء ..

اسماء بخوف : طمنى يا احمد عملت اي ؟ !

احمد : لقيتها ..

اسماء : بجد .. ؟ طيب هى عامله ايه دالوقتى ؟

احمد : مش عارف ..

اسماء : يعنى اى مش عارف ؟

احمد بزعيق : يعنى معرفش يا اسماء ..

وقفل التليفون ..

وصلوا المستشفى و احمد شالها ودخل بيها جرى بسرعه ..

والدكاتره اخدوها منه على طول ..

تليفون احمد رن تانى ..

هشام : تليفونك بيرن رد عليه .. شكلها اختك ..

احمد : هات التليفون ..

اسماء : اسم المستشفى ايه يا احمد .. ؟

احمد : لحظه .. هبعتلك الأبليكيش ..

اسماء طلعت ل احمد على المستشفى هى ومامه ريم ..

اسماء : ايه يا احمد .. الدكتور قال ايه ؟ !

احمد : لسا مخرجش من عندها ..

ومامه ريم كانت واقفه ساكته وولا بتعيط وولا بتتكلم . .

وبعدها الدكتور خرج . .

اسماء : طمنا يا دكتور . .

الدكتور : دراعها فضل مشدود لورا لوقت طويل لدرجه ان الخياطه فكت . . والجرح نزف ..

المفروض انها متحركش كتفها خالص . .

اسماء : عاوزاك يا احمد . .

واخدته ونزلت وقفت على جنب . .

احمد : غريبه يعنى .. امها متكلمتش . .

اسماء : هتتكلم تقول ايه ؟ !

وهى عارفه انها متقدرش على حد فى الدنيا دى .. وأن كل الى بيحصل ده خارج ارادتها ..

احمد : يعنى ايه ؟

هاتى من الأخر بتتكلمى عنها بمسكنه كدا ليه ؟

عاوزه ايه ؟ !

اسماء : من الأخر انت لازم تتجوز بنتها . .

احمد : نعم يختى !

اسماء : البنت ابن عمها فضح امها فى الشارع وسوء سمعتها . . وانا قولتلك كدا وانها وقت مجات تاخد البنت هناك . . كانت اتخ*فت بسببنا برضوا . . وامها رجعت ايد ورا وأيد قدام . . وامها اتفضحت اكتر واكتر .. والبنت بقيت سمعتها فى الأرض . .

انا مش قادره اقولك الكلام ال هو قاله عليها ..

البنت دى اتبهدلت بسببنا .. وكل الى حصلخا دا بسببنا ..

انت لازم تتجوزها ومش كدا وبس وقدام الشارع كله الى اتفضحت فيه . .

احمد : والله ودا انتى الى قررتى الكلام ده ؟

اسماء : احنا الى حطيناهم فى المشكله دى واحنا الى لازم نطلعهم منها . .

احمد وهو واقف ومش عاجبه الكلام : اه وبعدين ؟

اسماء : احمد انا مش بهزر . .

احمد : انا هاخد ابن عمها ده يومين بس عندى القسم واعلمه الأدب . . وهتبقا خلصت كدا خلاص .. انما الفيلم الهندى الى انتى بتقوليه ده مش هيحصل ..

اسماء : والبنت ترجع المنطقه دى تانى وابن عمها يتخرس وكل الناس تفضل تتكلم انت لو قطعت ل**ن ابن عمها . . مش هتعرف تقطع ل**ن بقيت الناس يا احمد . .

وبعدين البنت مالها يعنى .. مهى دكتوره ومحترمه وانقذت حياتك مىه وحياتى مره ..

يعنى فى ايه اكتر من كدا .. امها هتموت من الحزن والحسره بسببنا .. وانا مش هقبل ان حد يتعذب بسببى ..

احمد : طيب خلاص اتجوزيها انتى ..

اسماء : ليه يا احمد هو مش

مش كان زمانك ميت دالوقتى وهى الى كانت السبب ف انك تعيش ؟ !

تانى يوم

ريم فاقت . .

ريم بعياط : انا مش عاوزه ابعد عنك يماما تانى . .. انا عاوزه اروح البيت حالا . . انا عاوزه ابعد عن الناس دى . . وبصيت لأسماء وقالت . .

كفايا الى انا شوفته لحد دالوقتى . . كفاايه اووى . . انا عاوزه ارجع لحياتى الهاديه يماما .. انا عاوزه ارجع لليوم الى اخدنى فيه للسجن ومروحش اليوم ده اصلا ..

مامه ريم : يا ريت يبنتى الى انتى بتقوليه ده كان ينفع .. مش هينفع يبنتى تروحى هناك تانى . .

ريم : ليه يماما ؟ ! اومال هنروح فين ؟

مامتها : هتروحى على بيت جوزك يريم . .

ريم بصدمه : جوزى .. جوزى مين ؟ !

فى اللحظه دى دخل احمد وقال : انا . .

ريم بصدمه وهى قلبها بيدق بسرعه : نعم ! !

‏إنّ الإنسان الذي لا يرى أبعد من قدميه، لا يمكنه أن يستوعب أنّ الحياة تتجاوز حدود محيطه الضيّق، وتتخطّى عالمه المثالي .

و"‏مش كل الناس تستحق إنك تسامحها، في ناس معينة ما ينفعش معاها السماح اوعى تسامح شخص أذى قلبك، شخص خلاك تشك في نفسك وكرهك في طيبتك وضعفك، شخص إتلون عشان يوصلك ولما رضى غروره رماك، شخص خان ثقتك وقهر قلبك، اوعى تسامح حد خلاك تنام وإنتَ خايف وم**ور.. الناس دي مينفعش تسامحها."

# يتبع

# قانون _ القدر

# ساره _ محمد