“แม่!” ร่างบางของชลิสาสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกจากฝันร้าย พร้อมกับเหงื่อโชกเต็มตัวทั้งที่ภายในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศไว้แท้ๆ
เธอฝันเห็นแม่ของเธอยืนร้องไห้พร้อมกับเรียกหาเธอ แต่ไม่ว่าชลิสาจะเรียกแม่ยังไงแม่เธอกลับไม่ได้ยินและมองเธอไม่เห็น ไม่ว่าเธอจะพยายามเดินไปหาแม่เธอยังไงแต่มันก็ไม่ถึงแม่ของเธอสักที เหมือนกับยิ่งเดินก็ยิ่งห่างออกไปไกล ชลิสาพยายามส่งเสียงเรียกแม่ตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่สามารถทำให้แม่เธอหันกลับมาหาเธอได้เลย จนสุดท้ายร่างบางก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา
ร่างบางยกมือขึ้นจับหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองที่รู้สึกหน่วงๆเคว้งๆแปลกๆ แต่มันก็คงไม่แปลกไปเท่าไหร่ เพราะเมื่อกี้เธอพึ่งฝันร้ายมากๆมา ฝันร้ายที่เหมือนจริงมาก มากจนทำให้เธอคิดถึงแม่ และอยากกลับไปหาแม่ของเธอ หรืออย่างน้อยก็อยากจะได้ยินเสียงแม่ของเธอสักนิด แต่เธอคงทำได้เพียงรอ รอจนกว่าจะเช้าให้คชามาหาเพื่อขอเขาโทรหาแม่นั่นเอง
“ลิ
