“คชา ลูกรักลิสาหรอ” คุณเกตวดีเอ่ยถามลูกชายตัวเองขึ้นด้วยความอยากรู้ เพราะตั้งแต่ชลิสาออกจากบ้านนี้ไป เธอก็เห็นลูกชายของเธอเอาแต่เงียบขรึมทำงานของตัวเองอย่างหนัก แทบไม่พูดคุยกับเธอเลยด้วยซ้ำ
“ไม่ครับ” คำปฎิเสธที่ไม่ได้มีความหนักแน่นอะไรเลยสักนิด
“ที่ลูกไม่กล้ายอมรับความจริง เพราะแม่ใช่ไหม” คุณเกตวดีเอ่ยถามออกไปอย่างรู้สึกผิด
“.....” และนั่นก็ทำให้คชาเงียบลงอีกครั้ง
“เพราะลูกกลัวแม่จะเสียใจ กลัวแม่จะผิดหวัง ก็เลยปฏิเสธความรู้สึกพวกนี้มาตลอดใช่ไหมคชา” คุณเกตวดีเอ่ยถามออกไปอีกครั้งอย่างที่คิด เพราะเธอคิดว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะเธอ
“แม่อย่าโทษตัวเองเลยครับ” คชาไม่ได้ปฏิเสธแต่ก็ไม่อยากพูดให้แม่ตัวเองรู้สึกผิด เพราะถ้าใครจะผิดก็คงเป็นเขาคนเดียว
“ลูกรู้ว่าแม่ไม่ชอบจันดา ลูกรู้ว่าจันดาเคยเป็นผู้หญิงที่พ่อรักมาก ลูกเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะเพราะจันดามาตลอด เพราะแบบนั้น ลูกถึงพยายามทำให้ตัวเองใจร
