“ไม่! ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น แต่ที่ฉันกลัวเธอ เพราะว่าฉัน...”
“รักเธอ” คชาบอกความรู้สึกตัวเองออกมาให้ชลิสาได้รับรู้ เพราะถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรกับเธอ คิดหรอว่าเขาจะกลัวเธอเกลียดเขา จะกลัวเธอเสียใจจนต้องปิดบังทุกอย่างแบบนั้น เพราะแคร์มาก เพราะห่วงมาก เลยกลัวไปหมดทุกอย่างยังไงล่ะ
“รักหรอคะ ถ้ารักกันจริง คงไม่ทำร้ายกันแบบที่ผ่านมา” คำว่ารักที่ควรจะดีใจ ที่ควรจะได้ยินในเวลาที่เหมาะสมและทำให้มีความสุข แต่สุดท้าย อะไรที่มันผิดที่ผิดเวลา มันก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาไปอย่างง่ายดาย
“ลิสา...” คชาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเจอคำพูดที่แทงใจดำเขาเข้าอย่างจัง เพราะเขาทำร้ายเธอไว้มากจริงๆ
“ที่ฉันให้คุณมาที่นี่ ได้รู้ที่อยู่ของฉันเพราะฉันแค่ต้องการให้คุณได้ใช้เวลากับลูกเท่านั้น...”
“แต่ถ้าคุณหวังมากกว่านั้น ฉันบอกไว้เลยค่ะ ว่ามันไม่มีทางอีกแล้ว” ชลิสาเอ่ยขึ้นเพื่อให้คชาได้รับรู้
เธอไม่ได้หลงตัวเองว่าเขาจะยังอยากได
