“ถ้าแกก้าวออกไปอีกก้าวเดียว กระสุนนี่อาจจะทะลุตัวลูกแก!” เมื่อได้ยินแบบนั้นชลิสาก็นิ่งงันไปก่อนจะรีบเอาตัวบังลูกสาวตัวเองไว้ทันที
“คุณจะทำอะไร!” ความระแวงถูกถ่ายถอดออกมาทั้งทางสีหน้าและน้ำเสียงของชลิสาเมื่อได้เห็นปืนในมือของโรสลิน ทั้งที่นี่ยังสว่างอยู่เลยแต่กลับกล้าเอาปืนออกมาขู่กันในบ้านแบบนี้เลยอย่างนั้นหรอ บ้าไปแล้วจริงๆ
“หึ กลัวหรอนังชลิสา กลัวเหมือนตอนที่ฉันกลัวจะเสียพี่คชาไปไหมล่ะ!” น้ำเสียงเย้ยหยันเอ่ยถามออกมาพร้อมกับเท้าบางที่เดินเข้าไปหาชลิสาและลูกสาวเธอใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
“นี่พื้นที่บ้านฉัน การที่คุณเอาปืนมาขู่แบบนี้มันไม่ดีต่อตัวคุณเลยสักนิด” ชลิสาถอยหลังออกไปตามสัญชาตญาณพร้อมกับเอ่ยออกไปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
“ถ้าฉันกลัว ฉันคงไม่ถือปืนมาหาแกถึงที่นี่หรอกนังโง่!”
“ถ้ามีอะไรก็เคลียร์กับฉันสองคน ถ้าโมโหหรือโกรธก็ลงที่ฉันคนเดียว เด็กไม่เกี่ยว” อย่างน้อยเธอก็ขอให้ลูกของเธอไปอยู่ใน
