สปาร้อนสวาท

เรื่องที่หนึ่ง ตอน โอ้...ยาหยี 4

“ดีไหมครับ...ชอบไหมครับ...หยี” เขาก้มลงไปกระซิบถามข้างหู และนั่นก็ทำให้ยาหยีลืมตาขึ้นมาเพื่อพบว่า หล่อนเพิ่งจะให้หมอนวดหนุ่มสำเร็จความใคร่ให้

ยาหยีผงะลุกขึ้นนั่ง สบสายตาหมอนวดหนุ่มแวบเดียวก็ก้มหน้าหลบ...ใบหน้าแดงก่ำ หล่อนดันมือที่ยังขยับเข้าออกรูสวาทตนเองออกทั้งที่ยอมรับกับใจตนเองว่า...ยังเสียวอยู่เหลือเกิน...

“เอ่อ...หยี หยีขอตัวค่ะ...” หล่อนบอก พลางผลุนผลันลุกจากเตียงแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้หมอนวดหนุ่มมองตามพลางอมยิ้ม ก่อนจะก้มมองแก่นกายของตน ซึ่งตั้งลำแข็งอยู่ในกางเกงชั้นใน นึกอยากจะควักมันออกมารูดแรงๆ เพื่อปลดปล่อยน้ำกามที่แทบจะมารอตรงปากรู แต่เกรงว่าลูกค้าสาวจะออกมาจากห้องน้ำและเห็นเข้าเสียก่อน อาร์ตส่งนิ้วที่เปียกชุ่มด้วยน้ำรักของลูกค้าสาวเข้าปากแล้วดูด กลิ่นรสหอมหวานยิ่งทำให้เขาเกิดอารมณ์กระสันหนักกว่าเดิม...

เห็นทีลูกค้าคนต่อไปของเขาคงต้องรับศึกหนักเสียแล้ว แต่คุณกิ่งกาญจนาคงชอบใจ...แม่ม่ายสาวใหญ่วัยเกือบห้าสิบคนนั้น ยังเป็นสาวไฟแรงสูง ชอบบทรักจัดหนักจัดเต็ม มาใช้บริการทีไร...อาร์ตก็แทบหมดแรง

อย่างวันนี้ คุณกิ่งกาญจนาโทรศัพท์มาจองคิวช่วงบ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อวันก่อน คิวของลูกค้าสาวคนใหม่นี้เพิ่งแทรกเข้ามาเพราะไม่มีใครว่างพอดี เหลือแต่เขาที่รอคิวลูกค้าสำคัญช่วงบ่ายเท่านั้น

เมื่อยาหยีอยู่ในห้องน้ำเพียงลำพัง...หล่อนก็ปล่อยโฮออกมาด้วยความรู้สึกสับสน ถึงกระนั้นหญิงสาวก็ยอมรับว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ทำให้หล่อนมีความสุข มันเป็นการถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งแรกในรอบหลายๆ เดือน ก็ตั้งแต่ธีรเดช...สามีของหล่อนได้เลื่อนตำแหน่ง มีภาระหน้าที่และความรับผิดชอบที่มากขึ้น เขาก็คร่ำเคร่งแต่กับงาน ประชุมอาทิตย์ละสามวัน ไหนจะนัดสังสรรกับลูกค้าอีก บางวันกว่าจะกลับถึงบ้าน ยาหยีก็หลับแล้ว

เมื่อทนไม่ไหวเข้ายาหยีก็ปลดปล่อยอารมณ์และความต้องการด้วยการช่วยตนเอง แต่มันก็ยังไม่พอ หล่อนต้องการเซ็กส์

และนั่นเองหล่อนจึงนึกถึงนลินีขึ้นมา คิดว่าถ้าปรึกษาเพื่อน อาจจะได้รับคำแนะนำดีๆ ก็เป็นได้ ไม่ได้นึกว่านลินีจะพาหล่อนเข้าสปา

ไม่ได้นึกด้วยซ้ำว่า...เข้าสปาแล้ว จะเจอเรื่องแบบนี้ ยาหยีอาจจะโลกสวยเกินไปถึงได้คิดง่ายๆ ประสาซื่อว่าคนเป็นเพื่อนพาหล่อนมาผ่อนคลายจริงๆ ปกติคนที่เข้าสปานวดก็เพื่อผ่อนคลายมิใช่หรือ...

...แล้วเมื่อกี้ไม่ผ่อนคลายหรอกเหรอ...

คำถามหนึ่งดังสวนในความคิด...ผ่อนคลายสิ ผ่อนคลายเสียจนเนื้อตัวเบาสบายเชียวแหละ เพียงแต่ยาหยีรู้สึกว่ามันผิด มันเหมือนหล่อนกำลังนอกใจธีรเดช

...ไป...ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด...นั่นคือสิ่งที่ยาหยีคิดออกในเวลานี้ หล่อนรีบแต่งตัว คิดว่าออกจากห้องไพรเวทนี้แล้วถ้าไม่เจอเพื่อนสาว ก็จะไม่อยู่รอ แต่พอก้าวออกจากห้องน้ำ...เจอหมอนวดหนุ่มยืนจัดข้าวของตรงตู้ติดผนังช่วงหัวเตียง ยาหยีก็ก้าวขาไม่ออก แถมไม่รู้จะวางสีหน้าอย่างไร จะเดินออกไปเลยก็ดูไร้มารยาท ระหว่างที่หล่อนยืนเก้กังนั่นเอง อีกฝ่ายก็หันมาและเดินตรงมาหา

“คุณผู้หญิงครับ” เขาเรียกหล่อนด้วยคำเรียกขานดังเดิม ไม่ใช่ด้วยชื่อเช่นเมื่อครู่ “ผมต้องขอประทานโทษที่ล่วงเกินไปเมื่อครู่  ผมรู้ว่าคุณผู้หญิงรู้สึกไม่ดี แต่เชื่อผมเถอะว่า คุณไม่ได้ทำอะไรผิด ที่สำคัญคุณไม่ได้นอกใจสามี นี่อาจจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่คุณจะมาที่นี่ ผมไม่อยากให้คุณเก็บความรู้สึกแย่ๆ กลับไป อย่างน้อย...ก็คิดถึงช่วงที่คุณมีความสุขนะครับ”

“เอ่อ...ฉ...ฉัน...” ยาหยีเหมือนนึกคำพูดไม่ออก สิ่งที่เขาพูดมาคือสิ่งที่หล่อนคิดและรู้สึก

ใช่! ยาหยีรู้สึกเหมือนกำลังทรยศและนอกใจสามี ขณะที่เขาทำงานเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว แต่หล่อนกลับมาหาความสุขใส่ตัว

“ปัญหาเรื่องบนเตียงไม่ใช่ปัญหาเล็กๆ นะครับ ถ้าคุณผู้หญิงเปิดใจคุยกับสามีได้ ก็ทำเถอะ” หมอนวดหนุ่มหล่อแนะนำอย่างจริงใจ

“แต่...ฉันไม่รู้จะพูดยังไงน่ะสิ” ความอึดอัดคับข้องเหมือนจะปลิวหายเมื่อมีคนชวนคุยในเรื่องที่ทุกข์ใจ

“สามีภรรยากัน ก็พูดไปตรงๆ สิครับ ถ้าเขา...เอ่อ...ไม่ทำการบ้าน ก็ถือว่าบกพร่องในหน้าที่สามี”

“ฉันพูดไม่ได้หรอก เขาจะว่าฉันสิว่าวันๆ คิดแต่เรื่องเซ็กส์”

“คิดเรื่องเซ็กส์ไม่ผิดหรอกครับ คนที่ไม่คิดเรื่องนี้เลยต่างหากที่ผิดปกติ” ยาหยียิ้มจืดๆ รู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อยที่อย่างน้อยหล่อนก็ไม่ได้ผิดปกติ...เพราะช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา หล่อนคิดถึงเรื่องนี้บ่อยทีเดียว

“ขอบคุณนะ ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ผิดปกติ”

“เซ็กส์มันคือปัจจัยที่หกของมนุษย์ครับ”

คำพูดของอาร์ตกระทบใจของยาหยีอย่างจัง...หล่อนไม่เคยคิดถึงเซ็กส์ในแง่ของปัจจัยที่ขาดไม่ได้ เซ็กส์สำหรับหล่อนเหมือนเรื่องต้องห้าม แม้จะต้องการและโหยหาแทบขาดใจ แต่ก็ไม่ควรเอ่ยปาก...ขอ

เซ็กส์เป็นเรื่องสุดท้ายที่หล่อนจะพูดถึง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...กับสามีตัวเอง

ให้เลือก...หญิงสาวเลือกที่จะพูดถึงเซ็กส์กับเพื่อนสนิทอย่างนลินีมากกว่า เพราะความที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน และมั่นใจว่าเพื่อนจะไม่ตีค่าตัวตนของหล่อนจากเรื่องบนเตียง

“ฉันคงต้องไปแล้วล่ะ” ยาหยีเอ่ยลา อาร์ตยิ้มให้พลางหยิบอะไรสักอย่างออกมาจากลิ้นชักตู้แล้วเดินมายื่นให้ตรงหน้า...มันคือ...นามบัตร ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ของสปาแห่งนี้

“เอาไปแล้วคุณจะโยนมันทิ้งไปก็ได้ แต่ถ้าคุณเก็บมันไว้...ไม่แน่ วันหนึ่งเมื่อคุณโหยหาเซ็กส์ คุณอาจจะได้ใช้มัน หรือ...ถ้าแค่อยากให้นวดผ่อนคลาย...ผมก็ยินดีบริการ”

ยาหยีรับมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ยัดแผ่นกระดาษเล็กๆ นั่นลงกระเป๋าได้ก็รีบจ้ำออกมาจากห้องไพรเวททันที

รุ่งขึ้นนลินีโทรศัพท์มาหาแต่เช้าก่อนจะเข้ามาหาที่บ้าน มาถึงคำถามแรกของคนเป็นเพื่อนก็ทำให้ยาหยีตีสีหนาไม่ถูกเอาทีเดียว

“ว่าไงจ้ะ ตกลงเมื่อวานนายอาร์ตบริการถึงใจไหม”

“แกนะ! พาฉันไปที่นั่นทำไม!”

“อ้าว! ก็แกบอกเองว่าผัวไม่ยอมทำการบ้านหลายเดือน ฉันก็เลยแนะนำสถานที่ปลดปล่อยอารมณ์เปลี่ยวให้...ไม่ดีเหรอ?”

ยาหยีส่ายหน้า...ก่อนจะสวนกลับ

“ฉันถามแกเพื่อจะปรึกษาว่าจะหาวิธีเอาใจผัวยังไง ไม่ใช่นอกใจผัว!”