ตอนที่ 24 (นอกบท)
กรกวินท์เงยหน้าขึ้นไปมองตามเสียงเรียกของหญิงสาว พิชญ์สินีส่งยิ้มบาง ๆ ไปให้ ใบหน้าหญิงสาวค่อนข้างจะซีดเซียว ตรงกลางกายสาวยังรู้สึกขัด ๆ แต่เพราะหน้าที่และเป็นห่วงกรกวินท์ หญิงสาวต้องรีบลงมาเพื่อตามหาเขา
"อ้าวพิชตื่นแล้วเหรอ" กรกวินท์ถามขึ้นอย่างที่ก็รู้คำตอบอยู่แล้ว ถ้าหญิงสาวยังไม่ตื่นเธอจะลงมาได้อย่างไรเหมือนกับว่าเขาถามแค่เป็นพิธีเท่านั้น
"ตื่นแล้วค่ะ พี่วินทานอะไรหรือยังคะ เดี๋ยวพิชไปหาอะไรให้ทานนะคะ" เพราะเธอลงช้ามาก เธอจึงไม่รู้ว่ากรกวินท์จะรับประทานอาหารช้าหรือยัง และมันควรเป็นหน้าที่เธอที่ต้องจัดเตรียมไว้ให้เขา
"ไม่ต้องหรอก เมื่อเช้าพี่ทานข้าวต้มกับพวกไอ้ทิมแล้ว พิชไหวไหมหน้ายังซีด ๆ อยู่เลย ไปทานข้าวแล้วนั่งพักเถอะ พี่จะเข้าฉากแล้ว" กรกวินท์มองหน้าหญิงสาวที่คงจะไม่ไหวเท่าไรนัก ก่อนจะบอกให้เธอไปนั่งพักไม่ต้องดูแลเขามากก็ได้ เพราะดูแล้วร่างกายเธอก็แทบจะไม่ไหวแล
