“บอสคะ! ปล่อยฉันนะคะ ทุกคนกำลังมองพวกเราอยู่นะ!” หญิงสาวกัดฟันกระซิบเสียงเบา สองมือพยายามแกะมือปลาหมึกของเขาออกจากรอบเอวตัวเอง เจย์เดนลอบยิ้มน้อย ๆ พลางซบหน้าเข้ากับหน้าท้องแบนราบของเธอเรียกเลือดลมในกายให้ร้อนวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก “คะ คุณเจย์เดน!”
“ว่าไงครับ…” เจ้าของชื่อตอบรับเสียงแหบแห้ง ภายในใจก็ครุ่นคิด…
นี่เขากำลังทำร้ายตัวเองอยู่หรือเปล่านะ เขากอดอลิชาแค่ครู่เดียว จู่ ๆ ความต้องการอันมหาศาลมันก็ถาโถมเข้ามา ยามได้สูดกลิ่นหอมประจำตัวของร่างบาง มันยิ่งช่วยกระตุ้นอารมณ์เขาได้อย่างดีเลยทีเดียว
“ปะ ปล่อยฉันสิคะ คนอื่นกำลังมองอยู่นะ” เสียงหวานกระซิบบอก ใบหน้าสวยร้อนเห่อ เธอเขินอายกับสายตาและรอยยิ้มของทุกคนมาก อายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีซะเหลือเกิน!
“อืม…” แต่คนเจ้าเล่ห์แสนหน้ามึนกลับไม่ให้ความร่วมมือกับเธอสักนิด เขายังคงกกกอดและซุกใบหน้าหล่อ ๆ กับหน้าท้องของเธอเช่นเดิม ร้อนหายใจร้อน ๆ
