เวลา 14:45 น. ณ ห้องเสื้อระดับไฮเอนด์
อลันยืนนิ่งสง่าอยู่หน้ากระจกเงาบานยักษ์ ช่างตัดเสื้อชาวอิตาเลียนกำลังขยับเข็มกลัดเพื่อเก็บทรงชุดสูทเจ้าบ่าวสีขาวไอวอรี่ให้เข้ากับรูปร่างสูงใหญ่สมบูรณ์แบบ ข้างกายคือณฉัตรที่กำลังยืนเลือกเนกไทด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข
ชายหนุ่มยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาสมาร์ตวอตช์เรือนหรู เหลือบสายตามองการแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชัน ระบบติดตามสถานะบ้านอัจฉริยะ ที่เชื่อมต่อโดยตรงกับห้องทำงานส่วนตัวของเขา
[สถานะ: ล็อก / อุณหภูมิ: 23°C / ผู้ใช้งาน: 1 คน]
ภาพจากกล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วที่แสดงผลบนหน้าปัดนาฬิกา ฉายภาพเมลดานอนคู้ตัวอยู่บนโซฟา ห่มเสื้อสูทตัวนอกของเขา นิ่งสนิทเหมือนแมวเชื่องๆ ที่รอคอยเจ้าของกลับไปลูบหัว
อลันกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ... ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
"อลันคะ เนกไทสีแดงเลือดหมูหรือสีกรมท่าดีคะ?" ณฉัตรเอ่ยถามพลางทาบเนกไทกับอกเสื้อเขา
"ตามใจคุณเลยครับ"
