เบื้องหน้าประตูรั้วสีขาวสะอาด อลันยืนนิ่งงันด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย นิ้วแกร่งกดกริ่งเรียกคนด้านใน หัวใจของนักธุรกิจหนุ่มผู้กุมบังเ**ยนอาณาจักรยักษ์ใหญ่ที่ไม่เคยหวั่นเกรงต่อวิกฤตใดๆ บัดนี้กลับเต้นรัวแรงด้วยความประหม่า ราวกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งทำความผิดแล้วกำลังจะถูกจับได้
ไม่นานนัก หญิงวัยกลางคนก็เดินออกมา แม้ใบหน้าจะยังดูซีดเซียวจากโรคประจำตัว แต่แววตากลับทอประกายสดใส... เป็นความสุขที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและศักดิ์ศรีของลูกสาวเธอ
"มาหาใครคะ" เจ้าของบ้านเอ่ยถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นชายหนุ่มรูปงามในชุดสูทเนื้อดีที่ดูขัดแย้งกับสภาพแวดล้อมยืนอยู่หน้าประตูรั้ว
"สวัสดีครับ" อลันยกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม ปรับสีหน้าเคร่งขรึมให้ดูอ่อนโยนที่สุด "ผมชื่ออลันครับ เป็น... เจ้านายของเมลดา"
"คุณอลัน?" หญิงสูงวัยทวนชื่อ พลางหรี่ตามองพิจารณา ก่อนดวงตาจะเบิกกว้างเมื่อภาพตรงหน้าซ้อนทับกับความทรงจำ "ตายจ
