อลันเขาถอนแก่นกายออกช้าๆ พร้อมคราบเลือดและน้ำรักที่ไหลย้อยออกมาจากร่องขาของเธอ
"หมดแรงแล้วเหรอ" อลันถามเสียงต่ำ "ไหนบอกว่าอยากโดนหนักๆ"
เมลดาพยายามจะรวบรวมเรี่ยวแรง แต่ทำไม่ได้ เธอส่ายหน้าทั้งน้ำตา แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร อลันก็ช้อนร่างที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเธอขึ้นมากอดไว้
"ยังไม่จบ..."
อลันไม่ให้โอกาสเมลดาได้พักแม้แต่วินาทีเดียว เขาช้อนร่างที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเธอขึ้นมากอดไว้ สภาพเธออ่อนปวกเปียกเต็มไปด้วยคราบน้ำรักและรอยเลือดที่ยังซึมอยู่
"บอส... ฮึก... พอแล้ว... หนูเจ็บ... อื้อออ" เมลดาพยายามอ้อนวอนทั้งน้ำตา
อลันไม่ตอบ แต่กดจูบลงบนหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะเดินตรงไปยัง ชุดโซฟาหนัง มุมห้องรับแขก แล้ววางร่างบอบช้ำของเธอลง
เขาทาบทับร่างลงไปทันที โอบประคองสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะจ่อ ท่อนเอ็น ที่ยังแข็งขึ้งและชุ่มฉ่ำด้วยน้ำรัก เข้าสู่ปากทางที่ยังฉีกขาดและตอดรัดเขาอยู่
"โดเนทไปตั้งหลา
