"แฮ่ก... แฮ่ก..."
เสียงหอบหายใจของเมลดาเริ่มกลับมาเป็นปกติ แต่อาการสั่นเทาของร่างกายยังคงอยู่ อลันค่อยๆ คลายอ้อมกอดออกช้าๆ วางร่างบางที่ขาอ่อนปวกเปียกลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือ
แต่ทันทีที่ก้นนุ่มนิ่มสัมผัสกับฟูกที่นอน เมลดาก็สะดุ้งเฮือก หน้าเหยเกด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่แล่นพล่านขึ้นมาจากบั้นท้าย
"อ๊ะ แด๊ดดี้ หาง… มันยัง..." เธอพูดเสียงตะกุกตะกัก ใบหน้าแดงซ่านเมื่อนึกขึ้นได้ว่า 'หางจิ้งจอก' ยังคงเสียบคาอยู่ที่ช่องทางด้านหลังของเธอ
"รู้แล้วค่ะ..." อลันยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับมองพวงหางขนฟูที่โผล่ออกมาระหว่างขาเรียวสวย "แด๊ดดี้กำลังจะเอาออกให้นี่ไง... แต่หนูต้องช่วยแด๊ดดี้นะ"
"ช... ช่วยยังไงคะ?"
"แอ่นก้นขึ้นมา... แล้วผ่อนคลาย"
คำสั่งนั้นทำให้เมลดาหน้าร้อนผ่าว แต่เธอก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย ร่างบางค่อยๆ พลิกตัวคุกเข่าบนที่นอน น้อมตัวลงแนบใบหน้ากับหมอน ยกสะโพกกลมกลึงให้ลอยเด่นขึ้นมา พ
