แสงแดดอ่อนๆ ยามสายลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาตกกระทบเตียงกว้าง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเทียนหอมที่จุดทิ้งไว้เมื่อคืนยังคงลอยอวลผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของคนสองคน
"อื้มม..."
เมลดาขยับตัวตื่นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่เปลือกตา ร่างกายร้าวระบมไปทุกสัดส่วนแต่กลับอบอุ่นอย่างประหลาด เมื่อพบว่าตัวเองนอนตะแคงซุกอยู่ในอ้อมกอดแกร่งของใครบางคน ท่อนแขนหนักๆ ของอลันพาดอยู่บนเอวคอด รั้งร่างเธอให้แนบชิดกับแผงอกเปลือยเปล่าของเขาจนแทบจะสิงร่างกัน
"ตื่นแล้วเหรอคะ... หืม?"
เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหู พร้อมกับจมูกโด่งที่กดลงมาสูดดมความหอมที่ซอกคอเธอฟอดใหญ่
"แด๊ดดี้... ตื่นนานแล้วเหรอคะ" เมลดาถามเสียงงัวเงีย พลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา
"ตื่นมานอนมองหนูตั้งนานแล้ว..." อลันยิ้มละมุน แววตาดุดันเมื่อคืนหายไปจนหมด เหลือเพียงความเอ็นดูรักใคร่
"ขี้เซาจัง" อลันว่าพลางก้มลง จูบที่ริมฝีปากอิ่มบดคลึงเบาๆ เพื่อปลุกให้เธอ
