Chapter : 2
ชรัณยกมือขึ้นลูบไล้ต้นคอของเธอ นิ้วที่หยาบกร้านจากการทำงานกระทบผิวเนียนลื่นราวกับแพรไหม ความร้อนจากมือของเขาแผ่ซ่านไปทั่วร่างเธอ นาราโอบรอบคอเขาไว้แน่น ยึดเขาเหมือนเป็นสมอที่จะช่วยเธอไม่ให้จมลงไปในความรู้สึกที่สับสน
กลิ่นเหล้าและบุหรี่ที่อบอวลในอากาศเหมือนเส้นใยที่ถักทอความรู้สึกของพวกเขาให้พันกันแน่นขึ้น ชรัณประคองใบหน้าเธอไว้ มืออีกข้างเลื่อนไปที่เอวบางของเธอ ดึงเธอเข้ามาใกล้จนไม่มีช่องว่างระหว่างพวกเขา
นาราครางเบา ๆ ในลำคอ เสียงที่เล็ดลอดออกมาทำให้หัวใจของชรัณเต้นรัว เขาไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ลมหายใจของพวกเขากระชั้นชิด ริมฝีปากของเขาเคลื่อนไหวราวกับจะดูดกลืนความเจ็บปวดและความหวาดกลัวทั้งหมดของเธอ
นาราตอบสนองอย่างเต็มใจ มือเล็กของเธอกดแน่นลงบนแผ่นหลังของเขา ความอบอุ่นที่ไหลผ่านสัมผัสนั้นเหมือนจะชำระล้างทุกความผิดบาป แต่ก็ทิ้งรอยไหม้เอาไว้ในใจของทั้งสอง ราวกับเปลวไฟที่ไม่มีวันดับ
ชรัณถอนริมฝีปากออกมาอย่างเชื่องช้า น้ำลายบางเบาเป็นสายเล็ก ๆ เชื่อมระหว่างเขาและเธอ นาราหายใจหอบ สายตาเต็มไปด้วยความหลงใหลที่ลึกซึ้ง “มึงนี่จูบเก่งจริง ๆ เลยนะ...” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว สายตาจับจ้องเขาเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกล่อลวง น้ำลายใสไหลเอ่อจากมุมปากโดยที่เธอไม่รู้ตัว
“หนูเองก็ไม่ต่างกัน...” ชรัณตอบรับด้วยรอยยิ้มร้าย มือของเขาค่อย ๆ เลื่อนไปโอบรอบเอวบาง เขาก้มลงซุกไซ้ลำคอของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะกับผิวเนียนนุ่ม กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอทำให้เขาเหมือนหลุดเข้าไปในภวังค์
ริมฝีปากของเขากดลงที่ไหล่เนียนเบา ๆ ก่อนจะขบกัดสร้างรอยจาง ๆ ไว้เป็นหลักฐานแห่งการล่วงล้ำ เธอสะดุ้งเล็กน้อย แต่กลับปล่อยเสียงครางแผ่วเบาออกมาเหมือนเชื้อเชิญให้เขาทำมากกว่านี้ ชรัณไม่ลังเลที่จะดึงสายเสื้อสายเดี่ยวของเธอลง เผยให้เห็นเกาะอกที่ห่อหุ้มความงดงามที่ทำให้เขาแทบลืมหายใจ
“จูบกูต่อสิ...” นาราเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความปรารถนา ริมฝีปากของเธอแดงช้ำราวกับกลีบกุหลาบที่ถูกบดขยี้ สายตาที่มองเขาเหมือนจะวอนขอ
“ได้...” ชรัณเอ่ยตอบอย่างยินดี ก่อนจะโน้มตัวลงอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่รอช้า ริมฝีปากบดเบียดลงบนปากเธอด้วยแรงอารมณ์ที่ปะทุ เสียงลมหายใจถี่กระชั้นของทั้งคู่ดังก้องในความเงียบของห้อง ริมฝีปากและลิ้นของเขาเคลื่อนไหวอย่างชำนาญ ท่วงท่าที่ร้อนแรงเหมือนเปลวไฟที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง
มือของเขาสำรวจไปทั่วร่างของเธอ ปลายนิ้วลากไล้ผ่านผิวเนียนที่เย้ายวนดุจแพรไหม นาราปล่อยเสียงครางออกมาไม่ขาดสาย ร่างกายของเธอตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ
เมื่อริมฝีปากของเขาถอนออกอีกครั้ง นาราแทบหมดเรี่ยวแรง แต่กลับเอ่ยด้วยเสียงที่ยั่วยวนยิ่งกว่าเดิม “มากกว่านี้อีกสิ... กูต้องการมึง...กูต้องการอะไรที่มันรุนแรงยิ่งกว่านี้...อะไรที่ทำให้กูเสียสติไปเลยยิ่งดี...” คำพูดของเธอเหมือนเปลวไฟที่โหมกระหน่ำเข้าใส่เขา
ชรัณหัวเราะเบา ๆ สายตาเปี่ยมไปด้วยความดิบเถื่อนที่ไม่อาจซ่อนได้อีกต่อไป “ถึงมึงไม่บอก กูก็จะจัดให้มึงอยู่ดี...กูไม่นึกเลยนะเนี่ย...นารา...มึงแม่งเป็นผู้หญิงที่ร่านที่สุดเท่าที่กูเคยเจอมาเลย...รู้ตัวไหม?” เสียงของเขาต่ำลึกและแหบพร่า ดวงตาของเขาเหมือนนักล่าที่เพิ่งพบเหยื่อที่พยายามหลบหนีแต่สุดท้ายก็ยอมจำนน
เขาผลักเธอให้นอนลงบนโซฟาอย่างไม่ลังเล จูบที่ตามมาครั้งนี้ดุดันและเต็มไปด้วยความกระหาย สัมผัสทุกจุดของเขาทำให้เธอเหมือนล่องลอยอยู่ในห้วงของความปรารถนา นาราหอบหายใจแรง ร่างกายของเธอเหมือนจะระเบิดออกด้วยความต้องการที่เกินจะทนไหว
บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกกลืนกินด้วยความร้อนแรง รสสัมผัสของเหล้าและบุหรี่ที่ยังคงเจือจางบนลิ้นของพวกเขาเติมเต็มความเร่าร้อนให้กับค่ำคืนที่ผิดบาป แต่ก็ยากจะถอนตัวออกมา
ความเร่าร้อนเดือดระอุขึ้นไปอีกขั้นเมื่อชรัณถกเสื้อเกาะอกของเธอลงอย่างแรง เผยให้เห็นก้อนเนื้อเหล่านั้นอย่างเต็มแต่ง มันเคลื่อนไหวไปมาจากแรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้น คล้ายคลึงเป็นดอกบัวคู่โตที่กำลังส่ายไปมา กับยอดประทุมถันสีชมหูหวานนั้นที่ดูยั่วยวนชวนใคร่
พวกมันน่าหลงไหลจนเขาอดใจไม่ไหว แลกลิ้นกับนาราเสร็จ ชรัณก็ทำการดูดดื่มยอดอกของเธอต่อในทันที ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกด้วยความเสียวและความรู้สึกร้อนวูบวาบที่ซาบซ่านไปทั่วร่างกาย กระทั่งทำให้ทำให้ปลายเท้าของเธอสั่นไหว
To be continued...