Keyifli Okumalar...
O mutlu olsa da benim kalbim sızladı. Kafamı kaldırarak Cihan`a baktım. Oğluna sıcak kahveleriyle bakıyordu. Annesi olduğu halde başka kadını ve başka adamı ailesi olarak görmesi beni üzmüştü. Ve benim üzüntümü hisseden Cihan omzumu sıktı. Ona baktım. Gözlerindeki anlayış kalbimi ısıtsa da kendimi toparladım ve "Bir şey mi oldu?" diye sordum. Bana dikkatle baksa da ağzından bakışlarına uymayan soru çıkmıştı.
"Akşam yemeğini evde mi yiyelim, dışarıda mı?" diye sordu, sesi sakin ama dikkatliydi.
Bir an afallayıp baktım, sonra gülümseyerek, "Evde yiyeceğiz çünkü çok güzel yemekler yaptım," dedim. Onun yüzünde hafif bir gülümseme belirdi, ancak gözlerinde yanan o tanıdık, yumuşak ifade daha ağır basıyordu.
"Özenle hazırlandım diyorsun," diye ekledi, kısık sesle. Yüzüme
