ตัวร้ายผู้นั้นคือพระเอก

บทที่ 6

คนหนุนหลัง

“พี่ฉางเย่ข้ามาแล้ว ท่านเตรียมอันใดให้ข้าหรือ” จินเยว่เดินเข้ามาหาญาติผู้พี่ในศาลาพร้อมกับมองคนที่คิดว่ากลับไปนานแล้ว เพราะนางก็อยู่ที่โถงรับรองนานพอสมควร

“มา ๆ มาดูว่าข้าเตรียมอันใดเอาไว้ให้เจ้าบ้าง” ฉางเย่ลุกขึ้นไปดึงตัวญาติผู้น้องให้มาดูของที่ตนเตรียมมาให้

“มีแต่ของที่น่าสนใจทั้งนั้นเลย” จินเยว่มองของเหล่านั้นด้วยความสนใจ พวกนี้แตกต่างกับของที่ท่านตาท่านลุงนำมาอยู่มาก สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของเล่นที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน

“ดีใช่หรือไม่เล่า ไม่เหมือนตาแก่สองคนนั้นที่ซื้อแต่ของน่าเบื่อ” เขาบอกแล้วว่าเขารู้ใจน้องน้อยของเขาผู้นี้ดียิ่งกว่าใคร

“ดีเจ้าค่ะ” จินเยว่มองดูสิ่งของเหล่านั้นด้วยความพึงพอใจ ไม่คิดว่าคนสกุลหลันจะให้ความสนใจกับตนเองถึงเพียงนี้

“ประเดี๋ยวพี่จะให้คนนำของเหล่านี้ไปส่งที่จวนของเจ้า ส่วนเจ้าก็อยู่คุยกับพี่ก่อน วันนั้นเจ้าก็รีบหนีไปก่อน เรายังไม่ได้พูดคุยกันให้หายคิดถึงเลย” ฉางเย่ตัดสินใจด้วยตนเอง เขายังมีเรื่องสนุก ๆ มาเล่าให้นางฟังอีกมากมาย

“ได้เจ้าค่ะ” จินเยว่เดินไปนั่งลงยังที่นั่งที่ว่างอยู่ แล้วหันไปมองคนที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม “พวกท่านมีเรื่องสำคัญต้องหารือกันหรือ เช่นนั้นให้ข้าออกไปรอด้านนอกหรือไม่”

“ไม่ ๆ พวกเราคุยธุระกันเสร็จแล้ว แต่เขาไม่ยอมไปเสียที” ฉางเย่ปรายตามองคนที่สมควรจะไปตั้งนานแล้ว ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงไม่ยอมกลับไปเสียที ตอนแรกเห็นว่ามีงานมากมายที่ต้องทำ เหตุใดตอนนี้มานั่งเฉยอยู่ตรงนี้ได้

“ข้าอยากอยู่ต่อมิได้หรือ” หมิงซวนมิได้สนใจท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนของสหาย เขาอยากจะอยู่ก็อยู่ อยากจะไปก็ไป ต้องสนใจผู้ใดด้วยหรือ

“ได้ ๆ เจ้าอยากจะอยู่ก็อยู่” พูดจบก็ไม่สนใจ หันไปเล่าเรื่องที่พบเจอที่ชายแดนให้ญาติผู้น้องฟัง เขาอยากจะพานางไปด้วยสักครั้งคงจะสนุกไม่น้อย

เมื่อเล่าเรื่องทุกอย่างให้ญาติผู้น้องฟังจบแล้วก็ถือโอกาสถามเรื่องของนางไปด้วย เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าหลายปีที่ผ่านมานางพบเจอเรื่องอันใดมาบ้าง เหตุใดเจ้าคนชั่วนั่นถึงกล้ามาทำให้นางเจ็บช้ำใจถึงเพียงนี้

“แล้วเจ้าเล่ามีเรื่องอันใดจะเล่าให้ข้าฟังหรือไม่”

“ข้าหรือ” จินเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ญาติผู้พี่ผู้นี้ฟังดีหรือไม่ แต่ท้ายที่สุดก็เลือกที่จะเล่าทุกอย่างให้เขาฟังว่าที่ผ่านมาต้องพบเจอเรื่องอันใดบ้างด้วยใบหน้าที่เจ็บปวดเจียนขาดใจ

ชายคนนั้นกล้าต่อว่านางในที่สาธารณะ ทำให้นางกลายเป็นที่ขบขันของชาวเมือง ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจทั้งที่ตนเองเป็นคนผิดต่อนางก่อนแท้ ๆ

“เจ้าทนทุกข์เช่นนี้ได้อย่างไร ในเมื่อเขาไม่สนใจเจ้า เจ้าก็ไม่ต้องไปสนใจเขา” ยิ่งได้ยินเช่นนี้ความโกรธของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นกว่าแต่ก่อน ไม่คิดว่าที่ผ่านมาน้องสาวที่เขารักและทะนุถนอมมาตั้งแต่เด็กจะต้องมาพบเจอเรื่องที่น่าสงสารเช่นนี้

“เหตุใดไม่ถอนหมั้น” หมิงซวนมองไปที่จินเยว่ด้วยสีหน้าจริงจัง เขาไม่ต้องการให้นางต้องมาทนทุกข์เจ็บปวดกับเรื่องเช่นนี้อีก

“ถอนหมั้นให้คนชั่วสองคนนั้นได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขหรือ ข้าไม่มีทางยอมง่าย ๆ หรอก ก่อนจะถอนหมั้นข้าจะต้องสร้างความลำบากให้สองคนนั้นเสียหน่อย” ในเมื่อรักกันมากเพียงนั้น นางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าสองคนนั้นจะจับมือฝ่าฟันอุปสรรคที่นางสร้างขึ้นมาได้หรือไม่

“ดี ทำเช่นนี้ก็ดี พี่ชายคนนี้จะช่วยเจ้าเอง” กล้ามาทำให้นางเจ็บปวดเช่นนี้ เขาไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน

“ขอบคุณพี่ฉางเย่ที่เมตตา” จินเยว่ได้แต่ลอบยกยิ้มในใจ ในเมื่อเขาอาสายื่นมือมาช่วยเหลือโดยที่นางไม่ต้องร้องขอเช่นนี้ นางจะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปได้อย่างไร

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ข้าจะช่วยเจ้าอีกแรง” หมิงซวนก็ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ เขาไม่มีทางปล่อยให้นางต้องเผชิญเรื่องนี้เพียงคนเดียว เขาจะช่วยเหลือนางเอง ไม่ว่าต้องบุกน้ำลุยไฟเขาก็จะทำ กล้ามาทำผู้ที่เปรียบเหมือนน้องสาวของเขาต้องเจ็บช้ำเพียงนี้ คิดว่าเขาจะปล่อยไปง่าย ๆ หรือ

“ขอบคุณพวกท่านมาก” หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างซาบซึ้งใจ ตอนนี้นางไม่กลัวอันใดแล้ว ขอแค่มีสองคนนี้ นางคิดว่าสามารถเอาชนะสองคนนั้นได้อย่างไม่ต้องกังวลอันใดทั้งสิ้น

“เจ้าวางใจได้เลย ไม่ว่าเจ้าคิดจะทำอันใดก็มีพวกข้าสองคนคอยสนับสนุนเช่นเมื่อก่อน” ฉางเย่เอ่ย ตอนเด็กไม่ว่านางต้องการที่จะทำอันใดพวกเขาสองคนก็พร้อมช่วยเหลือนางอย่างเต็มที่ แม้จะทำให้ตนเองเดือดร้อนในภายหลัง และวันนี้เขาก็พร้อมที่จะช่วยเหลือและให้การสนับสนุนนางเช่นเดิม

“ขอบคุณที่สนับสนุน” นางคงต้องกลับไปวางแผนดี ๆ แล้วว่าจะรับมือกับนางเอกของเรื่องนี้เช่นไรดี เพราะดูแล้วสตรีผู้นั้นก็ใช่ว่าจะรับมือได้ง่าย ๆ เท่าที่ดูหยางลี่อิ่งก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายดายเช่นนั้น ยิ่งวันนั้นที่งานเลี้ยงนางทำให้อีกฝ่ายขายหน้าไม่น้อย อีกไม่นานลี่อิ่งต้องสร้างเรื่องให้นางคอยรับมือเป็นแน่

แต่มีหรือที่นางจะอยู่เป็นฝ่ายรับเพียงฝ่ายเดียว ในเมื่อนางมีคนหนุนหลังเช่นนี้แล้ว คอยดูเถิดว่านางจะทำอันใดบ้าง