ผิดคาด
สวีจินเยว่เดินนำคนทั้งสามเข้าไปในจวนด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ปรายตามองไปยังคนสกุลว่านที่นั่งอยู่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร นางอุตส่าห์เล่นเป็นนางร้ายเพียงนั้นแล้ว นางไม่จำเป็นต้องเสแสร้งแกล้งเป็นคนดีต่อหน้าผู้ใดอีก
คนทั้งหมดที่มาไม่ได้คิดจะสนใจคนสกุลว่านที่นั่งอยู่เลยสักคน ทำเพียงแค่ยอบกายทักทายผู้อาวุโสตามมารยาทเท่านั้น
“ท่านพ่อให้คนไปตามลูกมีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ” จินเยว่เข้าไปออดอ้อนบิดาที่นั่งหน้าเครียดอยู่
สวีหนิงอวี่ที่เห็นท่าทางออดอ้อนของบุตรสาวก็ยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นนิ่งขรึมในเวลาต่อมาเมื่อคิดได้ว่ากำลังมีเรื่องสำคัญต้องจัดการ
“เรามาเข้าเรื่องสำคัญกันดีกว่า ไม่ทราบว่าใต้เท้าว่านมีเรื่องอันใดจึงได้มาที่จวนสกุลสวีของเรา” ผู้เป็นประมุขของจวนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แม้จะพอรู้มาบ้างว่าคนสกุลว่านมาที่นี่ด้วยเรื่องอันใด เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นถูกพูดถึงไปทั่
