กำหนดบทลงโทษ
“ดี เอาเช่นนี้ก็ดี” จินเยว่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ในที่สุดก็ยอมเอ่ยคำนี้ออกมา “ในเมื่อตัวข้าเองก็ลงมือรุนแรงกับคุณหนูว่านไปแล้ว ข้าก็แค่ต้องการคำขอโทษเท่านั้น”
ทุกคนที่ได้ยินความต้องการของสวีจินเยว่ก็ได้แต่มองหน้ากันด้วยสีหน้าแปลกใจ มิคิดว่านางจะมีความต้องการเพียงเท่านี้
“ดี ๆ ๆ ๆ เรื่องแค่นี้เอง” ซินรุ่ยยกยิ้มอย่างโล่งใจ ไม่คิดว่าเรื่องราวทุกอย่างจะจบลงง่ายเช่นนี้ “เหลียงเอ๋อร์เจ้าก็ขอโทษคุณหนูทั้งสองเสีย”
“ข้า...”
ว่านอี้เหลียงเอ่ยยังไม่ทันจะจบ สวีจินเยว่ก็เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน
“ข้ายังไม่ได้บอกเลยว่าจะให้คุณหนูว่านขอโทษเช่นไร”
“หมายความว่าเช่นไร” อี้เหลียงถามขึ้นมาบ้าง นางคิดอยู่แล้วว่าสวีจินเยว่ไม่มีทางให้นางขอโทษง่าย ๆ เช่นนี้แน่นอน
“คุณหนูว่านนำเรื่องของข้าไปป่าวประกาศทั่วเมืองหลวง แต่ยามจะขอโทษก็มาขอโทษต่อหน้าคนเพียงไม่กี่คนเช่นนี้หรือ” นางจะทำให้ว่านอี้เหลียงอับอายต่อ
