นี่ข้าโดนหลอกมาโดยตลอด
“เจ้ามีอันใดก็ว่ามาเถิด” เมื่อทุกคนออกไปตามคำสั่งแล้วซินหยานก็เอ่ยขึ้นทันที เพราะไม่อยากอยู่ใกล้กับคนที่ตนเกลียด ยิ่งคิดว่าสตรีผู้นี้ได้หมั้นหมายกับบุรุษที่ตนรักก็ยิ่งไม่ชอบใจ
“หม่อมฉันถอนหมั้นกับคุณชายเกาแล้ว องค์หญิงทราบแล้วใช่หรือไม่เพคะ” จินเยว่หยั่งเชิง เพราะไม่รู้ว่าองค์หญิงตรงหน้านางผู้นี้รู้เรื่องมากน้อยเพียงใด
“รู้แล้ว ยังรู้อีกว่าที่เขาถอนหมั้นกับเจ้าก็เพราะเจ้าทำตัวร้ายกาจและน่ารังเกียจจนเขาทนไมไหว จึงได้ถอนหมั้นกับเจ้า” ซินหยานมองไปยังสตรีตรงหน้าด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม สตรีน่ารังเกียจเช่นนี้ก็คงไม่มีผู้ใดอยากแต่งงานด้วย
“ฮ่า ๆ องค์หญิงคิดจริง ๆ หรือว่าที่พวกเราถอนหมั้นกันเพราะเรื่องเพียงเท่านี้จริง ๆ” จินเยว่หัวเราะออกมาน้อย ๆ เป็นถึงองค์หญิงแต่ถูกปิดหูปิดตาเช่นนี้ช่างเป็นคนที่โง่เขลา นางรู้ว่าองค์หญิงผู้นี้มิได้โดดเด่นอันใด แต่คิดไม่ถึงว่าจะโง่งม
