Aklım saç teline takılı kaldı
Dökemedim yüreğimi gönül toprağına
Yağmur bulutları armağan ettiğinden beri
Yağıyor gözlerim ayrılık yurduna
Teninde karanfiller boy verir
Eteklerin düşlerimi süpürür
Vurgun yerim ne zaman dokunsam ellerine
Zeytin gözlerinle buğulu bakma
Göçmen kızı
....
Avucuyla vurduğu duvara sırtını döndü.
"Zaten çok fazlaydın bana,ben kimdim ki seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım?"dedi,içli bir nefes verip.Sırtını sürterek duvarın dibine çöktü.
Zoya da kapının önünden ayrılıp odasına geldi.
Aklının en önemli gündem maddesi bir an önce gitmekti.Kafesin yanına gelip kuşunu eline aldı.
"Miniğim ben gidiyorum."deyip başını öptü ve kafesine geri bıraktı.
Gözlerini odanın içinde gezdirdi.
Tenini teslim edecek kadar güvendiği adamın koca bir yalan olmasının ş
