[BUA’S PART]
“จะหมดเวลางานแล้ว เตรียมเก็บของเดี๋ยวเฮียไปส่ง” เสียงเฮียผาดังมาจากด้านหลัง วันนี้เฮียผามาทำงานคนเดียวเพราะเจ่เจ้ของฉันลาป่วย ฉันโทรไปถามอาหารเจ้ไอรีนแล้วเธอไม่ได้เป็นอะไรมากแต่หมออยากให้พักก่อน
“อะ เอ่อ” ฉันกำลังจะหันไปตอบเฮียแต่ว่า...
“ไม่รบกวนคุณภูผาดีกว่าครับ...” เสียงเรียบที่ฉันคุ้นเคยดังมาจากทางเข้า
“…” ฉันรีบหันไปมองทางต้นเสียงทันที ‘ไม่ผิด...เขาตัวจริงเสียงจริงเลยละ’
“สวัสดีครับคุณดีโอ” เฮียผารีบเดินเข้าไปทักทายร่างสูงที่มาใหม่อย่างเป็นอ่อนน้อม ดูจากปฏิกิริยาของเฮียผาแล้วเขาเองก็ดูตกใจอยู่ไม่น้อยที่เห็นร่างสูงของผู้ชายที่ใครๆก็บอกว่าหาตัวจับยากอย่างเขามาปรากฎตัวอยู่ตรงหน้า
“ทำตัวตามสบายเถอะครับ” ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเดินเข้ามาหาฉันอย่างตั้งใจ ‘คิดจะทำอะไรของเขากันแน่นะ’ ฉันมองร่างสูงที่กำลังเดินมาอย่างตื่นตระหนก ‘ควรทำยังไงดี’ ในหัวของฉันพยายามคิดคำพูดท
