@เช้าวันต่อมา
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องนอนกว้าง อคิณลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกอิ่มเอมอย่างประหลาด เขากระชับอ้อมกอดรัดร่างบางที่ยังคงหลับสนิทอยู่แนบอก ผิวเนื้อเนียนละเอียดของเอวาภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบเข้มที่เขาจงใจฝากไว้เมื่อคืนเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ของเอวาที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น คิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันจนหัวคิ้วจอดสนิท เมื่อเห็นการแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์
💬Line: คุณหมอ
💬 คุณหมอ :“อรุณสวัสดิ์ครับเอวา เมื่อคืนกลับถึงห้องปลอดภัยไหม? หมอเป็นห่วงนะครับ”
💬 คุณหมอ : “สายๆ วันนี้หมอว่าง เดี๋ยวเข้าไปล้างแผลให้เหมือนทุกวันนะครับ แผลที่ขมับห้ามโดนน้ำนะ”
อคิณแค่นยิ้มเย็น แววตาที่เคยดูอ่อนโยนยามมองคนหลับเปลี่ยนเป็นดุดันและร้ายกาจในพริบตา เขากดปลดล็อกรหัสผ่านที่เขาแอบจำตอนเธอเล่นเครื่องเก่
