@เช้าวันต่อมา
แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านสีเข้มเข้ามาในห้องพักหรู 502 กลิ่นคาวกามและน้ำหอมที่ผสมปนเปกันเมื่อคืนยังไม่จางหายไป อคิณ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ศีรษะ ฤทธิ์ยาที่ดาวเหนือวางไว้จางลงไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความทรงจำที่พร่ามัวแต่เด่นชัดในความรู้สึก... ความโกรธ ความหิวโหย และสัมผัสที่เขา ฟัดร่างบางตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง
เขาพลิกตัวไปมองคนที่นอนอยู่ข้างๆ แล้วก็ต้องชะงักกึก
เอวา นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าสวยจัดบัดนี้ซีดเซียว ริมฝีปากที่เคยจิกกัดเขาบวมเจ่อและแห้งผาก ที่สำคัญคือตามลำตัวและซอกคอขาวผ่องของเธอเต็มไปด้วยรอยรักสีเข้มจนดูน่ากลัว ซึ่งเกิดจากน้ำมือของเขาในยามที่ขาดสติ
อคิณเอื้อมมือไปแตะหน้าผากมน... แล้วเขาก็ต้องสะดุ้ง
"ร้อนขนาดนี้เลยเหรอวะ..."
เอวาตัวร้อนจี๋จนเหมือนคนกำลังจะไหม้ เธอละเมอครางอื้ออึงในลำคอด้วยความเจ็บปวด ร่างกายสั่นเทาเป็นระยะๆ เพราะพิษไข้จากการ
