@คอนโดอคิณ
กลิ่นหอมของแกงเขียวหวานเนื้อของโปรดอคิณที่อบอวลไปทั่วทั้งห้องคอนโดหรู เอวายืนปาดเหงื่ออยู่หน้าเตามาทั้งบ่าย นิ้วเรียวเล็กมีรอยพลาสเตอร์ปิดแผลอยู่สองสามจุดจากการโดนมีดบาดตอนพยายามแกะสูตรอาหารเพื่อให้มื้อเย็นวันนี้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด เธอทำอาหารไม่ค่อยเก่ง แต่มีความตั้งใจทำมากๆ โดยเฉพาะเมนูที่อคิณชอบกิน ต่อให้ยากแค่ไหนเธอก็จะพยายามทำมันออกมาให้เป็นจานอาหารที่ดีที่สุด ถึงแม้ว่าคนเป็นพี่จะไม่เคยทานเลยสักครั้งก็ตาม
“ต้องอร่อยแน่ๆ พี่คิณต้องใจอ่อนบ้างแหละ”
เอวาพึมพำกับตัวเองพลางจัดจานอย่างประณีต เธออุตส่าห์ไปสั่งดอกไม้สดมาวางประดับโต๊ะ หวังว่าบรรยากาศดีๆ จะช่วยลดทอนความปากร้ายของมนุษย์หุ่นยนต์ลงไปได้บ้าง
"ติ๊ด!"
เสียงสแกนคีย์การ์ดหน้าห้องดังขึ้น หัวใจของเอวาพองโต เธอรีบถอดผ้ากันเปื้อนแล้ววิ่งไปรับที่ประตูด้วยรอยยิ้มกว้าง
“พี่คิณคะ! กลับมาแล้วเหรอ หนูทำ...”
รอยยิ้มของเอวาชะงัก
