After our lunch, binigyan kami ng time ni Ram upang mag-usap dalawa sa balconahe ng rest house. Napagpasyahan kong iiwanan ko muna sa kanya ang anak namin at si Angelo sa sala.
Mula rito sa balconahe, nakikita lang namin sila sa living room naglalaro. Glass door lang naman kasi ang pintuan ngunit hindi ko sila marinig mula sa loob,tanging nakikita ko ang kanilang ekspresyon sa living room.
They were happy while playing a toy.
Pasulyap-sulyap si Ram sa akin habang kaharap ko ang auntie Michelle niya. He looks uneasy. Para bang wala siyang tiwala sa pag-uusap namin ng auntie niya ngayon.
Kanina tinanong niya ako kung gusto ko bang makipag-usap sa Auntie niya. I said without hesitation, and say my yes to him.
"Of you are not comfortable, we can stay in our room," sabi niya pa.
Umiling
