“Merhaba ! Akif ben , sende Zelal olmalısın.”
“Merhaba! Evet Zelal ben ,kusura bakmayın benim sofrayı kontrol etmem gerekiyor ,bey birazdan yemeğe oturur , hoşçakalın.”
Ağaoğlu'nun arkasından bakarken isminin Akif , olduğunu öğrendiğim adam nereden beni tanıyordu bilmiş değildim. Şereften yoksun pislik ,adam utanmadan sevgilisini gözüme sokarcasına, buraya getiriyor.
Îçeri girer girmez ,salonda ki şuh kahkalar avluyu inletiyordu , Nergiz ablanın bana seslenmesi ile mutfağa gittim.
“Kızım biz sofrayı hazır ettik Serhat oğlumu sen çağır ” Salona gittiğimde kadını kucağında oturtmuş dudak dudağa öpüşüyorlardı.Beynim ugulduyor, kalbim sıkışıyor,nefes alamıyorum sandım. Bu bendeki yürek yangınını nasıl gidericektim? Aklıma nerden geldi bilmiyorum bu anı kaydetmek istedim içimden bir ses il
