หัวใจคนแก่3
1091 Words
เขมจิราพยายามจะไม่แสดงออกว่าตนเองรู้สึกอยากตีตัวออกหาก แต่ความเป็นมนุษย์ที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตมา เกริกพลย่อมรู้ตัวเริ่มหาข้อ้างว่าตนเองกำลังป่วยเพื่อเรียกร้องสิทธิ์พิเศษที่ไม่ควรกระทำ เขมจิราได้แต่ยิ้มการตลาดให้
ในหัวเริ่มคิดสรตะอีกครั้งด้วยใบหน้าที่ประดับรอยยิ้มอย่างคนเหนื่อยล้าจากงาน ถ้าว่ากันตามจริงแล้วอายุเท่าเขาจะให้แข็งแรง ปึ๋งปั๋งก็คงจะเป็นไปไม่ได้ มันก็ต้องมีป่วยกันบ้างไม่ความดันก็โรคคนแก่ และเพราะเธอเป็นคนดี จึงไม่ได้แสดงท่าทางรังเกียจแต่ถ้าเป็นไปได้เธอก็อยากจะเปลี่ยนเบอร์ใหม่ไม่ก็ย้ายบ้านหนีเสียเลย
ย้ายบ้าน!?
“ลุงมีออเดอร์เยอะจังนะคะ”
“ออเดอร์เยอะก็เพราะเขมทำขนมอร่อยมากเลยนะ เขมก็เลยต้องเหนื่อยซื้อของ ยิ่งคนที่บ้านโดยเฉพาะเด็กๆ ชอบกินกันทุกคนเลย ชมไม่หยุดปากว่าขนมที่เขมทำอร่อยมาก ไหนจะที่บริษัทของลูกสาวกับพวกพยาบาลที่ได้กินขนมอีก นี่ยังถามผ่านลูกสาวลูกชายอยู่เลยนะว่าเอาขนมมาจากไหน” เขมจิราแอบนินทาในใจ ขนมของเธอนี่นะอร่อยมาก ที่ไหนก็อร่อยเหมือนกันได้หมด ขึ้นอยู่กับว่าจะถูกปากใครเท่านั้น
“ขอบใจนะ ว่าแต่ลุงเกริกเถอะออกจากบ้านบ่อยๆ ลูกหลานไม่ว่าเอาหรือ”
“จะว่าได้ยังไง ลุงเป็นพ่อ เป็นตาและเป็นปู่พวกเขานะ” เขมจิรายิ้มบางๆ ไม่เอ่ยต่อ
“จริงๆ แล้วลุงเกริกไม่ต้องมาช่วยเขมซื้อของก็ได้นะ ออกจะเกรงใจ อีกอย่างลุงก็อายุมากแล้ว ถ้าเป็นลมเป็นแล้งไปจะไม่ดี เดี๋ยวลูกหลานของลุงจะมาว่าเขมได้ว่าใช้คนแก่” เธอพยายามเน้นว่าอีกฝ่ายแก่แล้วควรจะอยู่บ้านพักผ่อน แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจ
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก ลุงอยู่บ้านเฉยๆ ก็ไม่ได้ทำอะไร เดี๋ยวนี้หลานก็โตกันหมดแล้ว อยู่บ้านคนเดียวก็เหงา ดีเสียอีกที่ได้ออกมาเปิดหูเปิดตาและมีเพื่อนคอยคุยด้วย” เขมจิราค่อนขอดในใจเพราะขนาดเธออยู่คนเดียวแม้จะเหงาไปบ้างแต่ไม่เคยคิดที่จะไปเป็นภาระให้กับใครแต่ลุงคนนี้ กลับผลักตนเองมาเป็นภาระต่อเธอ เนื้อคู่ที่รู้ชะตาชีวิตเธอขอเลือกไม่เอาได้ไหม
“แล้วเราอยู่บ้านคนเดียวไม่เหงาหรอกหรือ”
“ไม่หรอก เขมมีอะไรทำค่อนข้างเยอะน่ะ ลุงเกริกเองก็สุขภาพไม่ค่อยดี หากเป็นลมเป็นแล้งระหว่างขับรถมาจะยุ่งเอานะ”
“ลุงทานยาตามที่ลูกชายสั่งไว้ทุกวันไม่ต้องเป็นกังวลหรอก อีกอย่างลุงไม่เครียดจึงไม่เป็นผลกระทบต่อสุขภาพ”
“แต่ก็ห่วงอยู่ดี เราเถอะควรอยู่บ้านพักผ่อนบ้างนะ” เธอไม่ห่วงหรอกแต่เริ่มรำคาญและเบื่อขี้หน้า เอาเป็นว่าเธอยอมรับว่าเธอมองหนุ่มหล่อยังเจริญหูเจริญตาเสียกว่ามองตาแก่จอมตื้อนี่เสียอีก
“ลุงพักผ่อนเยอะมากไม่ต้องห่วง แต่เขมนี่สิ ถึงแม้ว่าเขมจะอายุยังไม่มากก็ควรพักผ่อนบ้างนะ อย่าทำอะไรเยอะไปมันไม่ดีต่อสุขภาพ แล้วนี่เคยไปตรวจสุขภาพบ้างหรือเปล่า ลูกชายลุงเป็นหมอ เขมไปไหม เดี๋ยวผมจะพาคุณไป ให้ลูกชายผมตรวจให้ก็ได้”
“เรื่องนั้นลุงไม่ต้องห่วงหรอก เขมตรวจสุขภาพทุกปี” แน่นอนว่าเธอโกหก ปีไหนอยากตรวจก็ไป
“เขมบอกว่ามีงานทำเยอะแล้วเขมก็อยู่คนเดียวด้วย ลุงกังวลว่าเขมจะเหนื่อยเกินไป อย่างน้อยบ้านของเขมควรที่จะมีผู้ชายบ้าง” เขาหันหน้าไปมองเขมจิรา และรีบเอ่ยต่อ “ในฐานะผู้ใหญ่คนหนึ่ง” เขมจิราลอบหายใจลึกเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดข่มความไม่พอใจที่เริ่มคุกรุ่นมากขึ้น ‘แล้วนี่แกยังไม่ได้เหยียบบ้านฉันรึไง ไอ้นี่ต้องคิดอะไรแน่ นี่ถ้าฉันให้ท่าแกอีกนิด แกไม่แก้ผ้าล่อนจ้อนโชว์ไข่เหี่ยวๆ ยานๆ ให้ฉันมองเข้าห้องนอนเลยรึไง เห็นฉันสาวสวยเข้าหน่อยก็คิดจะฟัน เหี่ยวยานอย่างนายไปหาซื้อกินเหมือนผัวยัยกานต์เถอะ’
“ขอบคุณนะคะ แต่เขมอยู่ได้ ไม่รบกวนลุงหรอกค่ะ”
“ไม่เป็นไรไม่ต้องเกรงใจลุงหรอก ถ้าอย่างนั้นลุงขออนุญาตเชิญตัวเองมาบ่อยขึ้นเลยแล้วกัน อยู่บ้านมันเหงาและจะได้ช่วยเขมด้วย ในฐานะลูกมือ ลูกๆ สั่งเยอะ ชอบเอาไปแจกคนโน้นคนนี้ แต่รับรองเลยว่าลุงไม่รับเงินเราแน่นอน”
“เอ่อ… ก็แล้วแต่คุณลุงจะสะดวกเลยค่ะ” เธออยากจะกำหมัดแล้วต่อยหน้าเสียเหลือเกิน แต่ยังคงฝืนยิ้มเอาไว้และคิดจะต้องหาทางรอดให้แก่ตนเองในอนาคตเสียแล้ว
“ลุงจ่ายเงินให้นะ”
“ไม่ต้องๆ”
“ลุงเป็นผู้ชายและอายุมากกว่าเราต้องจ่ายเงินให้สิถึงจะถูก”
“แต่นี่มันของที่เขมจะไปทำขาย ไม่ใช่ของส่วนตัวนี่คะ ลุงมาจ่ายให้ดูจะไม่เหมาะสักเท่าไหร่”
“เขมอยากได้ข้อมูลส่วนตัวหรือ ไปสิ น่าจะอยู่ใกล้ๆ แถวนี้ เขมอยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” เขมจิราอยากจะบ้าตาย นี่เป็นความสุขบนความทุกข์ของเธอชัดๆ
“เขมไม่ได้หมายความยังงั้น ไม่ต้องลำบากลุงหรอกค่ะ”
“ลำบงลำบากอะไรกันเล่า”
“แต่…”
“ไม่มีแต่ อย่าขัดใจคนแก่ มันไม่ดี”
เขมจิราได้แต่ยิ้มเจื่อน ในใจคิดค่อนขอด ‘ยกสมบัติให้กูหมดเลยก็ได้ กูจะไม่ขัดน้ำใจเลย แม่งเอ๊ย! เห็นแบบนี้หลอกแดกไม่ลง’
“เขาคงไม่คิดจะหลอกลุงใช่ไหม” เธอรีบโบกมือปฏิเสธ
“ไม่ๆ ไม่เคยคิดแบบนี้เลยค่ะ” เกริกพลหัวเราะแล้วพูด
“คิดเสียว่าลุงเป็นพ่อสิ พ่อซื้อของให้ลูกสาวจะได้ไม่ต้องมาคิดมากทีหลัง”
Daddy ที่ไม่ได้แปลว่าพ่ออ่ะนะ!?
เขมจิราแอบเอาแขนลูบสีข้างเพื่อให้ขนแขนที่ลุกชันหายไปโดยเร็ว
‘ต้องหาทางหนีทีไล่แล้ว อีเขมเอ๋ย’
- Writer
