“คุณมีอะไรกับลุงเกริก?” หญิงสาวหันมามองด้วยแววตากังขาแล้วถามด้วยความงุนงง
“ลุงเกริก? ลุงเกริกไหน” เขาส่งเสียง 'หึ' ในลำคอ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจแต่เธอยังถามอีกว่าลุงเกริกไหน
“ลุงเกริกพลพ่อของเอกอนันต์หรือว่าคุณไม่รู้จัก”
“ทำไม? ที่คุณพาฉันมาที่นี่ก็เพราะลุงเกริกพลใช่ไหม”
“ใช่ ผมพาคุณมาก็เพราะว่าคุณกำลังจะทำให้ครอบครัวของเขามีปัญหา ลุงเกริกเขาแก่รุ่นพ่อคุณแล้วทำไมคุณถึงไม่มีความคิดขนาดนั้น”
“เดี๋ยวนะ คุณหมายความว่าฉันไปสร้างปัญหาให้กับครอบครัวเขา ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย”
“แต่คุณชอบลุงเกริกและต้องการจะเป็นภรรยาของเขา”
“บ้าน่ะสิ ฉันเนี่ยนะจะชอบคนแก่”
“จริง?”
“ก็จริงน่ะสิ”
“คุณกับเขายังไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวกัน?”
“ยัง!” เธอตอบเสียงแข็งกร้าว เมื่อได้แต่เบ่งเสียงใส่เธอก็ต้องตกใจเพราะร่างอรชรถูกรวบเข้าไปกอดไว้แน่น
“นี่คุณ!”
“ขอบคุณ ขอบคุณคุณมาก”
“คุณจะบ้าหรือ ปล่อยนะ” หญิงสาวบอกอู้อี้เพร
