“ว๊าย!”
“แม่กับป้ามาทำอะไรเนี่ย!” ภาคินยืนหน้าเหวอร้องตะโกนออกมา
“ก็เมื่อกี้แม่เข้ามาผิดจังหวะ ป้าแกอยากรู้ว่าพวกแกสองคนทะเลาะกันรึเปล่า ตกลงทะเลาะ ทะเลาะกันจริงสินะ” กิ่งแก้วหันไปหาสาวหน้าหวานที่ยืนเอ๋อตรงหน้าตัวเอง เธอรีบจับแขนคนที่ตนเองเข้าใจผิดคิดว่าเป็นแฟนใหม่ลูกชาย
“หนูชื่อเขมใช่ไหม กินข้าวกินปลาแล้วสินะ วันนั้นไอ้ยักษ์มันเอาขนมมาฝีมือหนูหรือ อร่อยมาก แม่กินยังชอบเลย แล้วนี่หนูเขมทำขนมอะไรเป็นบ้าง แม่ทำไม่ค่อยเป็น ไอ้ยักษ์น่ะมักจะรบเร้าให้แม่ทำให้บ่อยๆ” เธอพูดไปก็ค่อยๆ ดันร่างเขมจิราเข้าห้อง
ส่วนนุชจรีรู้งานเดินไปลากภาคินออกจากห้อง พวกเธอเดาว่าไอ้ยักษ์คงร่ำร้องจะมีอะไรกับแฟนแต่เพราะพวกเธอมาขัดจังหวะ ฝ่ายหญิงก็เลยอายและไม่ยอมให้ความร่วมมืออีกจนมีปากเสียงกัน
“เอ็งก็ออกจากห้องได้แล้ว เขามาในเหนื่อยๆ ก็แทนที่จะให้เขาพักผ่อน ไม่รู้จักเวล่ำเวลาเสียเลย”
“ใช่ไอ้ยักษ์ เอ็งออกไปเลย ให้
