เขมจิราอยู่ที่นี่เบื่อๆ ก็ไม่รู้จะทำอะไร จะหายใจทิ้งไปวันๆ ก็ไม่ดีนักจึงยินดีรับคำชวนกิ่งแก้วมาช่วยจัดสถานที่เพื่อเตรียมทอดผ้าป่าการศึกษาที่โรงเรียน
นานแล้วที่เธอไม่ได้มาเหยียบสถานศึกษา แต่ก็ไม่ได้ว่านานจนลืมเพราะก็มีบ้างที่เธอจะไปโรงเรียนที่ตนเองเคยสอนแต่ไม่ได้ไปสอน เธอเจอกับนักเรียนแต่ละระดับชั้นทั้งผมยาวหรือไม่ก็รองทรงสั้น รอยยิ้มสดใสของนักเรียนทำให้หัวใจอิ่มเอิบ นึกถึงตัวเองสมัยเรียน
อาร์ทที่วันนี้โดดเรียนยังแอบเข้าโรงเรียนด้วยชุดพละและเอาหน้าไปเสนอให้ครูที่ปรึกษาเห็นว่าตนเองมาโรงเรียนแต่ไปขลุกอยู่ที่ห้องโถงเพราะช่วยแบกของเตรียมจัดผ้าป่าสามัคคี
หลังจากที่อาร์ทเยี่ยมหน้าไปให้ครูเห็นแล้วก็เอาหน้าหล่อคมเข้มขวัญใจสาวในโรงเรียนไปเสนอให้ผู้หญิงเมืองกรุงเห็น
“พี่เขมให้ผมช่วยอะไรรึเปล่าครับ”
“ไม่รู้จะให้ช่วยอะไร อาร์ทอยากทำอะไรก็ทำ” เขมจิราตอบ เพราะตัวเองก็ไม่รู้จะทำอะไรเหมือนกัน เขาให้อ
