เขมจิรากลับขึ้นไปบนห้องพักแล้วขังตัวเองอยู่ในห้อง เธอนั่งใคร่ครวญถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง
“พลอยหรือ ไปญี่ปุ่นกันไหมฉันจำได้ว่าแกอยากไป ฉันเองก็อยากไป” เขมจิราพูดสายอยู่แต่คนที่แนบหูฟังอย่างอาร์ทหันมากระซิบกับกิ่งแก้วว่าเขมจิราจะไปเมืองนอก ตอนนี้กำลังคุยเรื่องวีซ่า
“เอ็งฟังไม่ผิดแน่นะไอ้อาร์ท”
“เชื่อหูผมสิ”
“อะไรน่ะแม่” ลลินเดินออกมาจากห้องตัวเอง เห็นแม่ทำท่าทีลับๆ ล่อๆ ส่วนหลานชายก็กำลังใช้หูแนบประตูแอบฟังคนในห้อง แม่คิดอะไรของเขากันเนี่ย ถ้าคนในห้อง เขาย่อมจะไม่พอใจแน่นอน แต่เธอในฐานะที่เป็นลูกและเป็นเจ้าของบ้านคนหนึ่ง ก็ไม่สามารถจะเอาเรื่องในบ้านไปบอกแขกได้
“แฟนพี่แกจะหนีไปต่างประเทศแล้วน่ะสิ ไอ้คินนะไอ้คิน”
“เขาไม่หนีไปหรอกมั้งแม่”
“อย่าทำเป็นรู้ดีนัก พี่แกง้อรึเปล่าล่ะนั่น พอโทรศัพท์มาก็หยิบกุญแจขับรถออกไปเลย ผู้หญิงที่ไหนเขาจะเอา เฮ้อ! แล้วจะเอายังไงล่ะทีนี้ แม่บอกตรงๆ นะแม
