VALERIA SERRANO: Forbidden Temptation [L.O.D.O S#2]

Chapter 13

WARNING! The following contains vi*lence, bl*od, g*n and k*lling.. and children ab*se. I urge you to skip this chapter If you find it disturbing. WAG MATIGAS ANG ULO! BAWAL ITO SA MGA BATA AT SENSITIBONG TAO! BINALAAN KO NA KAYO, KAYA WAG NIYO AKO SISIHIN! 😤 ⚠️ ⚠️

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW

*Flashbacks*

Isang nakakabinging halakhakan nang mga kalalakihan ang siyang umalingawngaw sa labas nang isang basement, kung saan sa loob nito ay matatagpuan ang napakaraming bilang ng kababaihan na kanilang dinakip at binihag.

Ang ilan sa kanila ay hindi bababa sa pitong taong gulang. May umiiyak, may tahimik na nakasandal sa malamig na pader nang basement. Habang ang iba sa kanila ay wala ng buhay.

Some of them d*ed because of the abuse that was done by those grown men who took them. Ang iba at namatay dahil sa labis na pagkagutom, labis na pagmamaltrato at pagwawalanghiya.

Some of them were sold by their own parents, some were taken because of their parents'debt that they couldn't pay, some were kidnapped especially the teen ones.

At isa si Valeria sa mga batang babae na nakakulong sa loob nang basement. She was just ten-years old, and these men took her as a payment because of her uncle's gambling hobby, the man she thought would take care of her after her parent's d*ath.

Nasa isang tabi si Valeria,

Nakahalukipkip at nagpipigil na umiyak dahil sa takot niya na baka saktan siya nang mga lalaki gaya nang ginawa nito sa ibang nga bata.

Maya-maya pa ay mabilis siyang nag-angat ng tingin nang marinig niyang bumukas ang pinto ng basement. Halos silang lahat ay nakatingin sa direksyong iyon, naghihintay kung ano ang gagawin nang kung sino mang papasok sa loob.

Kitang-kita niya sa gilid ng mata niya ang takot ng ibang bata habang nakayakap sa mga mas nakakatanda sa kanila. Nanginginig at binabaon ang kanilang mukha sa dibdib ng mga dalagang kanilang kasama.

Hindi nagtagal ay natanaw nila ang isang lalaking pumasok sa basement. Halatang lasing dahil pasuray-suray itong naglalakad papalapit sa kanila.

The thick, foul scent of alcohol spread in the air as the men stumbled down the stairs, his boots thudding heavily against the wooden steps. The sound made the children inside tremble, their small bodies curling tighter in fear.

And the moment his blo*dshot eyes caught sight of the youngest among them…. a little girl barely six years old his pace quickened to reach her.

“Come here, pretty one…” aniya, nakapaskil ang ang isang nakakapangilabot na ngisi sa kanyang labi.

Humiyaw sa takot ang dalawa, mahigpit ang kapot sa balikat nang isang teenager na nakahawak rin sa kanya..

“No! Please! Don’t take me!” she cried hysterically, trying to pull away.

The older girl… barely sixteen…. tried to block his path, spreading her arms to protect the child.

“Wag mo siyang hahawakan!” sigaw niya, halata ang takot sa boses pero mas pinili nitong maging diterminado upang protektahan ang bata.

Pero tinawanan lang siya nang lalaki.

Sa isang iglap ay iginalaw nito ang kanyang balikat, sinampal niya ang dalaga at dahil sa lakas niyon ay bumagsak ang dalaga sa sahig at dinadama ang sakit ng kanyang pisnge.

The man grabbed the little girl’s arm again and began dragging her toward the door while she screamed, kicking and begging for help.

And then… silence fell.

Every child’s breath caught when the faint clang of metal echoed from the corner.

It was Valeria, a ten-year old girl, trembling but… still standing up.

Hawak-hawak niya ang isang mabigat at makapal na bakal. Hindi na siya nag-isip pa nang kung ano-ano at nagsimulang tumakbo papalapit sa lalaki. Inangat niya ang hawak niyang bakal at inihampas iyon sa likuran ng lalaki.

He let out a loud, enraged scream and released the girl, clutching his back in pain. The child scrambled away, running back to the group of teenagers, sobbing uncontrollably.

Pero hindi umalis si Valeria sa harapan ng lalaki, sa kagustuhan niyang mailigtas ang mas bata sa kanilang lahat ay kinalimutan niya ang takot na nararamdaman niya. Matatag siyang nakatayo sa harapan ng lalaki, nanginginig pero mariing nakakuyom ang kamao at nilalaban ang masamang tingin ng lalaki.

“You little b*tch!” he spat, grabbing the steel from her hands and throwing it aside. In one violent motion.

Bumagsak si Valeria sa sahig at tumama ang mukha niya sa malamig at matigas na sahig dahilan para sandaling lumabo ang kanyang paningin. Kinubabawan siya ng lalaki at walang tigil siyang pinagsasampal.

Akala ni Valeria ay iyon na ang magiging katapusan ng kanyang buhay, lalo na nang matanaw niyang may hawak ng b*ril ang lalaking nasa kanyang ibabaw.

Akmang itututok ng lalaki ang kanyang b*ril sa mismong noo niya nang biglang umalingawngaw ang malakas na tunog ng b*ril at kitang-kita niya kung papaanong tumama iyon sa dibdib ng lalaki. Ang d*go mula sa kung saan tumama ang b*la ng b*ril ay tumalsik sa kanyang mukha.

The man stood up, stumbled a few steps before collapsing face-first on the floor.

The children screamed.

Valeria’s ears rang from the sound of the gunfire, but she slowly turned her head toward the direction of the shot.

At the doorway stood a boy.

Tall, cold-eyed, his hand steady as he pointed a smoking gun at the man’s lifeless body.

Nanigas siya habang nakatingin sa lalaki na siyang sumagip ng kanyang buhay. Sa mga sandaling iyon ay agad na napalitan ng pag-asa ang takot na ilang araw na niyang kinikimkim.

Dahan-dahan tumalikod ang lalaki at ng makita niya iyon ay agad siyang bumangon at tumakbo upang habulin ito.

Hanggang sa naabutan niya ito ay kumapit siya sa suot nitong coat.

“I-isama niyo na p-po ako sa inyo..”” she begged again, her voice barely above a whisper, raw from crying.

The young man stared down at her… Her eyes were hollow, yet there was something in them that he recognized… something he had seen in the mirror countless times.

Hatred.

Loss.

And fire.

Binaba niya ang hawak niyang b*ril at hindi inaalis ang tingin sa kanya.

“Do you even know what you’re asking for?” he asked, his tone calm but sharp.

His voice carried no warmth only command.

Hindi tumugon si Valeria at nakatitig lamang sa lalaki.

Malrik crouched down so their eyes met.

“If I take you with me… are you willing to work under my name? To k*ll for me… serve me with loyalty…” he paused, then slowly smirked, “And possibly d*e for me?”

Sandaling nanatili sa ere ang mga salitang binitawan ng binata.

“Will you?” he asked again..

Valeria’s tiny hands curled into fists.

And without hesitation, she nodded.

“I will,” diretsyong sagot ni Valeria.

Sa loob nang ilang segundo ay hindi nagsalita ang binatang si Malrik. Pero lumipas ang ilang minuto ay wala parin siyang nakitang pag-aalinlangan sa mga mata ni Valeria at kahit kaunting takot ay wala.

Napangiti siya at agad na umayos ng tayo. Dahan-dahan niyang inilahad ang kanyang palad kay Valeria.

“Then from this night on,” he said, his tone was low and commanding, “You belong to me. And you're part of the family.”

Bumaba ang tingin ng bata sa kamay ng binata na nakalabad pa rin sa kanyang harapan. Ang kamay na siyang sumagip sa kanya mula sa kamay ng lalaking muntik ng p*matay sa kanya.

Sunod-sunod siyang napalunok at dahan-dahan niyang inangat ang kanyang kamay at ipinatong sa palad ng binata.

Her fingers were small and cold, but her grip was strong as the teenager Malrik started walking while holding her hand out from the basement. Nang makalabas na sila nang tuluyan sa basement ay una niyang nakita ang mga lalaking dumakip sa kanila…. dug*an na nakahiga sa marumi at malamig na sahig… walang buhay at tadtad ng b*la ang katawan.

“Hindi ito ang huling beses na makakakita ka nang ganito. Dahil sa mga oras na nasa puder na kita ay araw-araw kang makakakita ng mga katawan na wala ng buhay,” mahinang sambit ni Malrik, patuloy silang naglalakad papalayo sa lugar na iyon.

That night, the child... who's innocent and kind hearted named Valeria ceased to exist.

Fear was carved out of her, replaced by something sharp and unbreakable. There were no tears, no prayers, but only resolve, forged in blood and silence.

And under the Sovrano’s shadow, she stepped into a life where loyalty was paid in lives and survival demanded cruelty.

And from that night on…

the Iron Lady of the Sovrano was born.

TO BE CONTINUED….