“ฉันจะฟ้องคุณพี่”
ดวงใจถอนหายใจพรืดเมื่อได้ยินฟ้ารุ่งจะเอาเรื่องไปฟ้องสามีที่ตอนนี้นอนป่วยติดเตียง นอนรอวันตายอยู่ในห้อง
“ถ้าคุณอยากให้คุณท่านตายเร็วๆ ก็เชิญเถอะค่ะ”
ดวงใจพูดบอกอย่างเหลืออด
“หึ...ที่แกเฝ้ารอคุณวันนี้ ไม่ไปไหน ก็เพราะคิดว่าคุณพี่จะยกสมบัติให้แกงั้นสิ”
ฟ้ารุ่งยกยิ้มเพราะคิดว่าที่ดวงใจดูแลสามีที่ป่วยก็เพราะอยากได้ทรัพย์สมบัติของตระกูลจันทร์จิระสกุลกาล ดวงใจได้แต่ส่ายหน้า กำลังจะหมุนตัวออกไป
“อย่าหวังเลย เมียน้อยอย่างแก แม้แต่สตางค์แดงเดียวฉันก็ไม่ให้”
ขณะที่จารวีทนไม่ได้ที่แม่ของเธอถูกต่อว่า แต่คราวนี้ดวงใจเหลืออดหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ารับคุณนายฟ้าใสอย่างไม่เกรงกลัว
“ฉันให้คิดใหม่นะคะ ว่าใครกันแน่ที่เป็นเมียน้อย”
ดวงใจอดทนมาตลอดหลายปีที่ผ่าน และเธอจะไม่ยอมทนอีกต่อไป ทว่าคำพูดทำให้จารวีและฟ้ารุ่งถึงกับงุนงง คำว่าใครกันแน่ที่เป็นเมียน้อยทำให้หญิงทั้งสองอดที่จะแปลกใจเสีย
