Chapter 85
One Week Later
Zhannia
TAHIMIK akong nakaupo sa garden habang pinagmamasdan sa si Michi na naglalaro sa damuhan. May ngiti sa aking labi, kahit papano, bumabalik na ang sigla ng anak ko. Pero ramdam ko pa rin ang konting takot na naiwan sa kanya—konting kaloskos lang o kalabog, napapatalon pa rin siya. Sabi ng doktor at bilang doktor na rin, normal lang ang reaction sa isang bata nasa healing process na basta ang mahalaga nakaka–recover na siya, at nagpapasalamat ako kahit papano, my whole family is here to support.
Hindi na rin naman masyadong tinatanong ng mga magulang ko ang tungkol sa fake death ko dahil pinaliwanag mabuti ni King ang lahat. Nasermonan lang ako ng mga magulang ko, pero alam ko, mas pinili nilang unawain ako.
Hindi nila ako matiis lalo na kapag nakikita
