“คุณหิวหรือยังคะ เดียร์จะไปจัดโต๊ะให้” เขาซบหน้าลงได้ไม่ทันไร คนตัวเล็กก็ขยับตัวหวังจะหนี เมื่อหมดอารมณ์ความใคร่แล้ว ฉันอายจนไม่กล้าสู้หน้าหล่อๆ ของเขา อยากจะหายไปจากตรงนี้
“ฉันยังไม่หิว ไม่ต้องรีบ ค่อยทานพร้อมกัน” มือหนาคว้าร่างบางเปลือยเปล่าเข้ามาสวมกอด เขายังเปลือยอยู่เพราะฉะนั้นเธอเองก็ห้ามใส่ ทั้งสองร่างนอนกอดกันบนเตียงนอนในเวลากลางวันแสกๆ
ด้านนาเดียร์ถึงจะโดนอาจารย์จับกิน ถึงร่างกายในตอนนี้จะเหนื่อยเพลียมากแค่ไหน แต่นั้นใช่ว่าฉันจะข่มตาหลับลงได้ ดวงตาใสเหลือบมองคนหลับลึกในระยะใกล้ชิด ใบหน้าอันหล่อเหลาผิวขาวเนียนละเอียดราวกับผิวสตรี ริมฝีปากอมชมพู แปลกมากนี้ขนาดเขาดูดบุหรี่แต่ปากกับไม่ติดคล้ำเลยสักนิด ยิ่งมองใกล้ยิ่งดูดี ไม่มีเบื่อ ไม่แปลกใจเลยทำไมสาวๆ นักศึกษาถึงชอบเขานัก
“ก็เพราะหน้าเขาดูดีมีเสน่ห์ แบบนี้นี่เอง” นาเดียร์ที่ลืมตัว ทว่าร่างบางทนมองความหล่อเหลา เสน่ห์ดึงดูดเพศตรง
