มือเรียวหยิบหนังยางขึ้นมารัดผมยาวม้วนเป็นจุกไว้ขึ้นกลางหัว เมื่อทำกิจส่วนตัวในช่วงเช้าเสร็จแล้วนั้น หน้าที่หลักของฉันที่นี่คือทำกับข้าวให้พ่อ พอพ่อออกจากสวนก็จะได้ทานพอดี นัยน์ตาคู่สวยเหลือบมองนาฬิกาพึ่งจะ 6 โมง แต่ที่ฉันต้องตื่นแต่เช้า วันนี้ฉันจะไปใส่บาตรหลวงตา
ร่างบางในชุดนอน เดินลงบันไดจากชั้นสองบ้าน ด้วยอาการสะลึมสะลือนั้น แต่แล้วกับต้องชะงักเมื่อสายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงอันคุ้นตานอนเหยียดตรงบนโซฟากลางห้องโถงของบ้าน
“สยองมาก นี้เขาตามมาหลอกหลอนฉันถึงเขาใหญ่เลยเหรอ” นาเดียร์ที่เห็นเช่นนั่น ร่างบางถึงกับขยี้ตารัว ๆ
“หรือ นี้ฉันกำลังฝันไป” มือเรียวยกขึ้นมาหยิกที่แขนของตน เจ็บ
“จี๊ด...อร๊าก เจ็บเจ็บมาก นี้อาจารย์คาร์เรนตัวจริง ตรงหน้านี้ฉันไม่ได้ฝันไปสินะ” ทว่าขณะที่นาเดียร์พึมพำด้วยเสียงเบานั้น ร่างบางสาวเท้าเข้าใกล้ดูให้แน่ใจว่านี้ คือเขาจริงๆนั้นหรือ ขณะที่คนตัวเล็กก้มหน้าเพื่อพิสูจ
