บทที่ 17 NC+ ใช้มือ

2435 Words

ปึก ปึก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นประสานกับเสียงครางกระเส่าของหญิงสาว สะโพกแกร่งของภาคสาวเข้าออกระรัวบนเตียงกว้าง เขาส่งเสียงครางต่ำด้วยความรู้สึกถึงใจ อีกด้านหนึ่งของมุมห้องหญิงสาวคนหนึ่งกำลังบีบอัดทรวงอกของตัวเองโอบกอดลำรักร้อน ขยับรูดขึ้นลงถี่รัว หญิงสาวพ่นลมหายใจเหนื่อยหอบจากการเคลื่อนไหว ทว่าเจ้าของลำรักร้อนกลับแสดงสีหน้าเรียบนิ่งไร้ซึ่งอารมณ์ร่วม “พี่เป็นอะไร ทำไมช่วงนี้พี่ถีง...” ภาคถามพลางขยับสะโพกเข้าออก ภีมไม่ตอบคำถามของภาค ในหัวของเขากำลังนึกแต่เพียงตะวัน เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้วเขาถามเพียงตะวันไปตรงๆ ว่า เขายังสามารถมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนอื่นเหมือนที่ผ่านมาได้หรือไม่ คำตอบของเพียงตะวัน คือ ชีวิตเป็นของพี่ พี่อยากจะไปสนุกกับผู้หญิงคนไหนมันก็เป็นสิทธิ์ของพี่ แม้เขาจะถามเพียงตะวันย้ำหลายครั้งว่า ถ้าหลังจากแต่งงานอย่างเปิดเผยต่อเมืองมืดแล้ว คำตอบของเธอคืออะไร เพียงตะวันกลับตอบเขาหน้าตาย แค่สามีในนาม พี่อยากทำอะไรก็ทำ เพียงเข้าใจ เขาควรรู้สึกพอใจที่เพียงตะวันให้อิสระแก่เขา ทว่าเขากลับรู้สึกไม่พึงพอใจ ภีมจ้องมองไปที่การเคลื่อนไหวของน้องชายที่กำลังสนุกอย่างบ้าคลั่ง นั่นยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด เพราะภาคกลับไม่มีท่าทีหนักอกหนักใจอย่างที่เขาเป็นเลยแม้แต่นิดเดียว ภีมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนยกฝ่ามือแกร่งผลักอกหญิงสาวตรงหน้าออกไปอย่างไม่ใยดี “พอแล้ว ฉันไม่มีอารมณ์ เธอไปหาภาคเถอะ” ภีมลุกขึ้นติดกระดุมกางเกง เขารีบคว้าเสื้อสูทเข้าสวมทับร่าง เดินออกกลับออกไป ภีมควบรถคู่ใจ เหยียบความเร็วจนมิดไมล์มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ของจักรภาคินทร์ ณ ตระกูลจักรภาคินทร์ ข้อมือของภีมเคาะลงบนบานประตูสามครั้ง เขายืนรออย่างใจจดใจจ่อให้เจ้าของห้องเปิดประตูต้อนรับ เมื่อประตูเปิดออก เผยให้เห็นร่างเล็กในชุดนอนสายเดี่ยวที่กำลังยืนนิ่วหน้าจ้องมองเขา “มีอะไรคะ” “เธอยังไม่หลับหรอ” “ยังค่ะ เพียงกำลังอ่านหนังสือ” “ฉันอยากแช่น้ำเหมือนวันนั้น ทำให้หน่อยได้ไหม” เสียงนุ่มลึกลดระดับเสียงลงจนฟังดูคล้ายกับการออดอ้อน “ได้สิ” เพียงตะวันตอบรับก่อนหายเข้าไปในห้อง เธอออกมาอีกครั้งพร้อมกับชุดคลุมตัวทึบสวมทับเรือนร่าง เพียงตะวันเตรียมทุกอย่างให้ภีมโดยเสร็จสรรพ เธอโรยกลีบกุหลาบจนเต็มผิวน้ำเพื่อเพิ่มความผ่อนคลาย พร้อมทั้งน้ำมันหอมระเหย เมื่อเธอทำท่าจะเดินกลับก็ถูกเสียงของภีมรั้งเอาไว้ “เพียงตะวัน แช่น้ำกับฉัน” “เพียงอาบน้ำแล้วค่ะ วันนี้พี่ภีมแช่ไปคนเดียวเถอะ” เธอรีบบอกปัด “ฉันอยากดื่มไวน์ เธอแช่น้ำแล้วดื่มไวน์เป็นเพื่อนฉันได้ไหม?” แววตาเรียวยาวมองเพียงตะวันอย่างอ้อนวอน “ก็ได้… ถ้างั้นพี่รอเพียงก่อน เดี๋ยวเพียงไปเตรียมไวน์มาให้ค่ะ พี่อยากดื่มตัวไหนคะ” “ตัวไหนก็ได้ ตามใจเธอ” เพียงตะวันกลับมาพร้อมถังแช่ไวน์และแก้วสองใบ เธอวางไว้ข้างอ่างอาบน้ำ ก่อนถอดเสื้อคลุมออกขยับตัวลงแช่น้ำ จากนั้นเธอหันกลับไปรินไวน์และส่งให้ภีม ภีมยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม ในขณะที่สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างเล็กเบื้องหน้า เวลาผ่านไปนานจนภีมดื่มไวน์หมดไปหลายแก้ว จนอารมณ์ใคร่คุกรุ่นของเขาพลุ่งพล่านขึ้นจากความอัดอั้นที่ไม่ได้ปลดปล่อย ยิ่งเขามองร่างเล็กที่แสนเย้ายวนตรงหน้า ลำรักของเขาก็ผงาดแข็งอยู่ใต้ผิวน้ำ ความหนาแน่นของกลีบกุหลาบช่วยพรางตาไม่ให้เพียงตะวันเห็นถึงความผิดปกติใต้น้ำที่กำลังเกิดขึ้น “เพียงตะวัน… ฉันอยาก” ภีมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สายตาของเขาเป็นประกายจ้องมองเพียงตะวันจนปิดอารมณ์ปรารถนาไว้แทบไม่มิด “อยาก?” พวงแก้มบางเริ่มรู้สึกร้อนวูบวาบ “ช่วยฉันหน่อยได้ไหม เธอรังเกียจฉันไหม” ภีมโพล่งออกไปด้วยความรู้สึกมึนเมาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ “เพียงไม่ได้รังเกียจพี่” “ถ้างั้นช่วยฉันหน่อยนะ… นะเพียงตะวัน” ภีมรีบอ้อนเสียงนุ่ม สายตาหวานเยิ้มจ้องมองจนเพียงตะวันเริ่มทำตัวไม่ถูก “มะเหมือนครั้งที่แล้วหรอคะ?” “มากกว่านั้น ใช้มือเธอ... ทำให้ฉัน” “พี่ภีม พี่เมาแล้วแน่ๆ” “ถ้าเธอปฏิเสธหมายความว่าเธอรังเกียจฉัน” เขานิ่งไปชั่วครู่ “ขยับเข้ามาหาฉันสิ ถ้าเธอไม่ได้รังเกียจฉัน” เพียงตะวันพยายามควบคุมลมหายใจ ทว่าท่าทางของเธอกลับประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เธอค่อยๆ ขยับเรือนร่างจนเข้าใกล้ร่างสูงของภีมมากขึ้น ภีมคว้ามือของเพียงตะวันเลื่อนลงใต้น้ำค่อยๆ เคลื่อนเข้าสัมผัสลำรักของเขา ทันทีที่ปลายนิ้วของเพียงตะวันสัมผัสโดนลำร้อน เธอก็ชักมือกลับด้วยความตกใจ เมื่อสัมผัสถูกพื้นผิวประหลาดที่กำลังร้อนระอุ “ทำไมมันร้อนจังคะ” เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบากด้วยความตื่นตะหนก ภีมไม่พูดอะไร เขาคงฝืนคว้ามือเพียงตะวันขยับกางมือเรียวเล็กออกเพื่อประคองกำลำรักของเขา ใบหน้าของเพียงตะวันขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความรู้สึกเขินอายจนเห็นได้ชัด เขาไม่รอช้าเริ่มนำทางประคองมือเพียงตะวันขึ้นลงเนิบนาบ เพียงตะวันเริ่มหายใจหอบด้วยความตื่นเต้นประหลาด ดวงตาคู่สวยหลุบต่ำ ไม่กล้าแม้แต่มองหน้าเขาเหมือนอย่างทุกที แท่งร้อนของภีมบดเบียดเข้ากับฝ่ามือนิ่ม จังหวะสาวขึ้นลงเริ่มรุนแรงตามการนำทางของภีม ทันใดนั้นเขาก็โน้มตัวมาข้างหน้าเข้าใกล้เพียงตะวันมากขึ้น “พี่จะทำอะไรคะ” เสียงหวานสั่นเอ่ยถาม “ไม่ทำมากเกินไปหรอก ไม่ต้องกลัว…” ภีมพูดจบก็โน้มใบหน้าเข้มเข้าฝังที่ซอกคอขาว เขาส่งปลายลิ้นตวัดเลียจนร่างเล็กเกร็งสั่น มืออีกข้างของเขาขยับลูบไล้แผ่นหลังผ่านเสื้อตัวบางที่เปียกน้ำ พร้อมกับประคองมือของเพียงตะวันชักสาวขึ้นลงถี่ระรัว เพียงตะวันเริ่มหายใจติดขัด ความรู้สึกเร่าร้อนแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่างเล็ก จนเธอเผลอครางต่ำในลำคอ เมื่อจังหวะริมฝีปากของภีมบดขยี้อย่างรุนแรงที่ซอกคอขาวนวล “เพียงตะวัน ฉันอยากดื่มไวน์” ภีมขยับใบหน้าออกจ้องมองเพียงตะวันอย่างลุ่มหลง เพียงตะวันใช้มืออีกข้าวหยิบแก้วไวน์ยื่นให้กับเขา แต่ภีมกลับส่งให้เธอดื่มแทน มือของภีมรีบรั้งแก้วไวน์ออกจากริมฝีปากอวบอิ่ม เขารีบประกบจูบเข้ากับปากสวย สอดแทรกลิ้นคว้านหารสชาติของไวน์ในโพรงปากเล็กอย่างหิวกระหาย “อือ” เพียงตะวันครางประท้วงในลำคอ เขาดูดดื่มอยู่กับกลีบปากของเพียงตะวันอยู่นานไปพร้อมกับขยับมือเธอด้านล่างสาวชักลำรักของเขา จนในที่สุดเขาก็ยอมถอนปากออก “หวานจัง” เขาเอ่ยเสียแหบพร่า โน้มหน้าเข้าอ้าปากงับดูดดึงต้นคอขาวของเพียงตะวันจนขึ้นสีแดงช้ำหลายจุด ราวกับตราประทับความเป็นเจ้าของ ในช่วงเวลาที่เพียงตะวันกำลังเผลอไผล ใบหน้าของภีมก็เลื่อนต่ำลงจนถึงเนินอก ปลายลิ้นตวัดเลียสลัดงับอย่างอ่อนโยน เพียงตะวันหลับตาพริ้ม เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน “เพียงตะวัน ขอดูดหน่อยนะ” เขาช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าสวยที่กำลังหลับตาพริ้ม ไม่ยอมตอบรับ “ถ้าเธอไม่ตอบแปลว่าอนุญาต…” มืออีกข้างของภีมเลื่อนสายเดี่ยวรั้งลงจากไหล่ จนเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่ม ยอดปทุมถันแข็งตัวเป็นไต เขารีบอ้าปากดูดงับช้าๆ “อ่าาา” ภีมค่อยๆ ดูดดึงยอดปทุมถันสลับสองข้างไปมาอย่างช้าๆ พลางช้อนสายตามองปฏิกิริยาของหญิงสาว เพียงตะวันแอ่นอกรับริมฝีปากของเขาอย่างไม่รู้สึกตัวและไม่รู้ว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ภีมปล่อยมือจากเธอ เป็นเธอที่สาวชักลำรักของภีมด้วยตัวเอง ในขณะเดียวกันมือสองข้างของภีมบีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่มส่งปลายยอดแข็งเข้าปาก “อือออ” ร่างเล็กส่งเสียงครางกระเส่า “รู้สึกอย่างไง” “เพียง อ่าาา” “ตอบฉัน” “ร้อน…” “เธอร้อนมากแค่ไหน ขยับมือของเธอให้เร็วเท่านั้น” เพียงตะวันชักสาวท่อนแข็งของเขาระรัวจนมันพ่นน้ำรักจนเต็มมือเธอ ความร้อนของมันปลุกให้เธอตื่นจากความเคลิบเคลิ้ม เพียงตะวันลืมตามองตรงหน้า บัดนี้เธอเห็นแต่หัวของภีมกำลังเคลื่อนไหวไปมาซุกอยู่ที่ทรวงอกของตัวเอง “พะพี่ภีม พี่บอกจะไม่ทำมากไป พะพอแล้ว” “พี่แค่ดูด... ให้เพียงมีความสุข เพียงไม่ชอบหรอคะ” คำพูดหวานหูหลุดออกมาจากปากของเขา “พอแล้ว พะพี่แตกแล้ว” ภีมยอมปล่อยปากออกจากยอดอก ทว่าความเร่าร้อนของเพียงตะวันที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น กลับทำให้เธอรู้สึกโหยหาสัมผัสของเขา “อยากให้พี่หยุดจริงๆ ใช่ไหม” “เพียงไม่รู้…” “ร้อนมากไหม” “ร้อนค่ะ ร้อนมาก…” “ให้พี่ช่วยไหมคะ” ภีมส่งเสียงหวานให้ร่างเล็กตรงหน้า เพียงตะวันเงียบลงชั่วครู่ แต่เธอก็แพ้ให้ความเร่าร้อนที่ถูกปลุกขึ้น แม้ใจจะปฏิเสธ แต่ร่างกายของเธอกลับเรียกร้องหาสัมผัสของเขาอย่างปิดไม่มิด “ใช้มือ.. พี่สัญญากับเพียงได้ไหม พี่จะใช้แค่มือ” เธอร้องขออย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะความไร้เดียงสาของเธอที่คิดว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นและจบลงภายในวันทำพิธีผูกดวงในวันนั้น เธอแค่ยอมทนฝืนเพื่อให้มันผ่านไป หลังจากนั้นสองพี่น้องจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับร่างกายของเธออีก มันช่างเป็นความคิดที่ไร้เดียงสา หญิงสาวอายุ 21 ปี จะสู้ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มสองคนที่อายุ 35 ปีได้อย่างไร... ไม่มีทาง “ได้… พี่สัญญา” ภีมไม่รอช้าเขารีบส่งฝ่ามือล้วงเข้ากางเกงตัวจิ๋ว ลูบไล้เนินรักเชื่องช้า จากนั้นขยับแหวกกลีบบดคลึงยอดกระสัน จนเพียงตะวันครางเสียงหลง ภีมรีบครอบครองริมฝีปากของเพียงตะวันอย่างโหยหา เรียวนิ้วของเขาเริ่มขยับเข้าออกในช่องทางรัก เร่งเร้าจังหวะจนร่างเล็กกระตุกเกร็งถี่ “อ๊าาา” เธอพ่นลมหายใจเหนื่อยหอบ ดวงตาฉ่ำปรือมองหน้าคนตรงหน้าพร่ามัว ในช่วงเวลาที่เธอคิดว่าทุกอย่างจะจบ “แหม... ทีกลับผมล่ะกำชับ ทีตัวเองมาแอบทำ…” เสียงของภาคดังขึ้น เขายืนผิงผนังมองภาพเร่าร้อนของสองคนตรงหน้า ภาครีบเดินตรงมาหาเพียงตะวัน “น้องเพียงทำแบบนี้ไม่ยุติธรรมเลยนะครับ” “พี่ต้องการอะไร…” “น้องเพียงทำอะไรกับพี่ภีมบ้าง พี่ก็ต้องได้แบบนั้นด้วย ไม่งั้นพี่ไม่ยอมจริงๆ ด้วย” ภาคส่งเสียงตัดพ้อ “พะเพียงใช้มือ พี่ภีมก็ใช้มือ” “ดี งั้นถึงตาของพี่แล้ว” ภีมดึงเพียงตะวันหมุนตัวให้เธอหันหลังให้กับเขา จากนั้นดึงร่างเล็กเข้าแทรกกลางหว่างขา เพื่อเว้นพื้นที่ว่างให้ภาค ภีมรีบยกมือปิดตาของเพียงตะวัน เมื่อภาคเริ่มแก้ผ้าทีละชิ้น “พี่ปิดตาน้องเพียงทำไม” เขาถามอย่างรู้สึกเสียดายที่เพียงตะวันไม่ได้เห็นอาวุธที่เขาภาคภูมิใจนำเสนอ “ของฉัน เพียงตะวันก็ยังไม่เคยเห็น” “อ่อ โอเค” ภาคลากเสียงยาว ท่อนเอ็นของเขาชี้โด่ เขารีบก้าวขาลงอ่างอาบน้ำ ภาคโน้มหน้าเข้าหาเพียงตะวัน ดูดริมฝีปากของเธออย่างหิวกระหาย เขาจับมือเธอเข้ากำท่อนเอ็นของเขา มืออีกข้างของเขาขยับบีบเคล้นสองเต้างาม เขาเลื่อนหน้าต่ำดูดเลียยอดปทุมถันอย่างบ้าคลั่ง “อ่าาา” ภาคไม่รอช้าเลื่อนลงสัมผัสจุดสงวน ก่อนสอดเรียวนิ้วแกร่งกระแทกไปพร้อมกับจังหวะสาวมือของร่างเล็ก “อ๊ะ อือ” เพียงตะวันส่งเสียงครางกระเส่าดังสนั่น เมื่อนิ้วแกร่งเพิ่มเข้ามาบดเบียดผนังนุ่มถึงสองนิ้วพร้อมกัน ในขณะเดียวกันภีมที่อยู่ด้านหลังโน้มหน้าลงบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มไปพร้อมกัน “น้องเพียงชักเร็วๆ พี่ใกล้แล้ว” ภาคคำราม พร้อมกระแทกส่งนิ้วไม่ยั้ง จนน้ำในอ่างเป็นระลอกคลื่นสาดกระเซ็น “อื้อ” เพียงตะวันส่งเสียงประท้วงในลำคอ ก่อนรู้สึกถึงน้ำรักร้อนของภาคไหลสัมผัสมือ เพียงตะวันเกร็งกระตุกถี่ปลดปล่อยน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาตามกัน “ของน้องเพียง ตอดมือพี่ภาคแรงจริงๆ เลย” ภีมถอนริมฝีปาก ก้มโน้มดูดซอกคอขาวนวล ในขณะเดียวกันภาคก็โน้มหน้าลงบดขยี้สองยอดปทุมถัน “พะพวกพี่ พอแล้ว” เพียงตะวันส่งเสียงปรามสั่นเครือ “พี่ยังอยากอยู่เลยนะครับ” ภาคบ่นอุบ “ถ้าพวกพี่เจ้าเล่ห์แบบนี้ ไม่มีครั้งหน้าแล้วนะ” เธอโพล่งออกมาโง่ๆ “ครั้งหน้า?” ภีมกับภาคทวนประโยคของเธอพร้อมกัน “หมายความว่าถ้าพี่ยอมหยุด ครั้งหน้าค่อยว่ากันใหม่ใช่ไหม” “พะเพียง” “โอเค งั้นครั้งหน้าค่อยว่ากันใหม่ สัญญานะครับ” ภาครีบขอคำสัญญา แววตาของเขาฉายความเจ้าเล่ห์ “สัญญามาสิ เพียงตะวัน” ภีมรีบเสริมทัพ เพียงตะวันนิ่งเงียบ เมื่อเธอรู้ตัวว่า สิ่งที่เธอพูดออกไม่อย่างไม่ทันคิด มันคือความผิดครั้งใหญ่หลวง จนไม่มีแม้แต่โอกาสได้แก้ไขในคำพูดของตัวเอง “อือ สัญญา” เธอให้สัญญาอย่างเลี่ยงไม่ได้ “งั้นอดเปรี้ยวไว้กินหวานดีกว่า” ภาคพูดอย่างเจ้าเล่ห์ เขาชันตัวลุกขึ้นจากอ่าง เพียงตะวันรีบยกมือปิดตา เธอได้ยินเสียงภาคผิวปากอย่างสบายใจจนเสียงหายออกจากห้องไป เพียงตะวันจึงรีบผละตัวออกจากภีม เธอดึงเสื้อขึ้นมาปิด รีบลุกขึ้นจากอ่างน้ำ หยิบเสื้อคลุมสวมทับร่าง จากนั้นเธอหันมาจ้องหน้าภีมอย่างเอาเรื่อง “เพียงไม่น่าหลงเชื่อพี่เลยจริงๆ” เธอมุ้ยปากใส่เขา วิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้ภีมนั่งอยู่ในอ่างยกยิ้มอย่างชอบใจ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more