แฝดร้ายจำนนรัก เจ้าสาวเหนือดวง

บทที่ 15 อ่างน้ำ

ระหว่างทางเดินยาวลงไปชั้นล่างของคฤหาสน์ ภีมก้าวเดินช้าๆ ก่อนจะหยุดชะงักลง หันกลับมาจ้องเขม็งใส่น้องชายที่กำลังทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว

“แกยังจำคำสั่งเสียของป๊าและคำสัญญาที่ให้ไว้กับเพียงตะวันได้ใช่ไหม”

“ผมจำได้หน่าพี่” ภาคหยุดเดิน หันหลังพิงกำแพงเย็นเฉียบ เขายกแขนขึ้นกอดอกพร้อมกับปรายตามองพี่ชายเล็กน้อย

“ถ้าแกรู้ตัวก็ดี เพียงตะวันไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไปที่แกอยากจะเอาเธอตอนไหนก็ได้ หรือคิดแค่จะเล่นสนุก ฉันรู้แกยอมทำตามคำทำนายโดยไม่อิดออด เพราะแกคิดแค่เรื่องอย่างว่า… สำหรับแกเรื่องจะน่ารำคาญแค่ไหน แต่อย่างน้อยแค่แกได้ใช้หัวล่างทุกอย่างก็ดูน่าสนใจขึ้นมา”

“สมกับที่เป็นพี่ชายของผมจริงๆ” มือแกร่งยื่นออกตบลงไหล่ของพี่ชายเบาๆ

“เอาหน่า พี่อย่าบ่นมากนักเลย เอาเป็นว่าผมก็มีสัจจะของผม” ภาคชักมือกลับ ก่อนเดินลงบันไดไป

“แกจะไปข้างนอก?”

“จะไปหาสาวๆ มาช่วยบริหารเอ็นสักหน่อย ถ้าพี่อยากไปก็ตามมาละกัน”

ภีมยืนมองแผ่นหลังของน้องชายค่อยๆ หายวับออกจนพ้นประตูบานใหญ่ เขารู้ดีว่าน้องชายของเขา ตั้งแต่ผู้เป็นพ่อจากไป ชีวิตนายน้อยที่เคยแสนสบายก็เริ่มยากลำบากขึ้นทุกวัน ตัวเขาเองก็ไม่ต่างกัน เขาต้องพยายามประคองทั้งตระกูลจักรภาคินทร์และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับน้องชาย ความรู้สึกที่หนักอึ้งทำให้จิตใจภายในของเขาเหนื่อยล้ามากขึ้นทุกวันและเขาไม่มีแม้แต่บุคคลใดให้เขาสามารถระบายด้วยได้ เพราะเขาไม่อาจระบายความรู้สึกกับภาคได้ เขาต้องเข้มแข็งเท่านั้น ในฐานะพี่ชาย

ระหว่างที่ภีมยืนคิดอะไรตามลำพัง เขาก็ไม่รู้สึกตัวเลยว่า กำลังมีคนเดินเข้ามาประชิดด้านหลัง

“พี่ภีม” เสียงหวานปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์

“มีอะไร?” ภีมหันไปมองหญิงสาวที่กำลังยืนเงยหน้ามองเขา

“พี่ภีมกำลังรู้สึกเหนื่อยอยู่หรือเปล่า?”

“ฉันเปล่า...”

“ไม่เอาหน่า อย่าโกหกเพียงเลย เวลาพี่ชายของเพียงรู้สึกเหนื่อยก็ชอบทำหน้าตาเหมือนที่พี่ทำอยู่ตอนนี้เหมือนกัน”

“งานฉันเยอะ”

“ให้เพียงเตรียมน้ำอุ่นให้ไหม แล้วก็นี่...” เพียงยื่นกล่องเล็กๆ ให้ภีมดู พร้อมด้วยรอยยิ้มแสนหวาน

“คืออะไร?”

“น้ำมันหอมระเหย ช่วยผ่อนคลาย”

ไม่ทันทีภีมจะเอ่ยปากปฏิเสธ มือเรียวเล็กก็คว้าหมับเข้าที่ข้อแขนของเขา ลากเดินมุ่งหน้าไปตามทางยาว ก่อนจะหยุดกะทันหัน จนร่างของเขาชนเข้ากับเธออย่างจัง

“เพียงลืมถาม ห้องอาบน้ำของพี่ไปทางไหน?”

“เธอคิดจะทำอะไร” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย

“พาเพียงไปห้องอาบน้ำของพี่ อย่าถามมากได้ไหมคะ”

สุดท้ายภีมก็ยอมพาเพียงตะวันเข้ามาในห้องอาบน้ำของเขา ทันทีที่เข้ามาถึง เพียงตะวันก็เดินตรงไปที่อ่างอาบน้ำ กดปรับอุณหภูมิและเปิดน้ำใส่อ่าง จากนั้นร่างเล็กก็จัดแจงแกะกล่อง หยิบขวดน้ำมันหอมระเหยออกมาวางไว้ที่มุมหนึ่ง ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมาปะปนกับอากาศ

“เธอไม่กลัวฉันหรอ?”

“กลัวอะไร พี่สัญญากับเพียงแล้วนี่”

ภีมเดินตรงเข้าไปหยุดยืนต่อหน้าของเพียงตะวัน เขาโน้มตัวลงให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกัน ทิ้งความห่างเพียงหนึ่งฝ่ามือ จนแววตากลมโตหลุบต่ำไม่กล้าสบตากับเขา

“เรื่องเมื่อคืนไม่เสียใจเลยหรอ? ทำไมวันนี้ถึงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” เขานิ่วหน้าถาม เมื่อเห็นเธอไม่มีท่าทีสะทกสะท้านเกี่ยวกับเหตุการณ์เร่าร้อนของคืนที่ผ่านมา แถมยังคุยกับเขาได้เจื้อยแจ่ว

เพียงตะวันกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจของเธอเต้นโครมคราม พลางนึกตำหนิคนตรงหน้า ภายนอกเธออาจจะไม่แสดงท่าที ทว่าภายในใจของเธอประหม่าทุกครั้งที่เข้าใกล้พวกเขา ใครบอกเขากันว่าเธอไม่เสียใจ ความบริสุทธิ์ที่เธอเก็บมา 21 ปี ขาดสิ้นลงจากชายหนุ่มสองคนที่เธอไม่ได้รักและเพิ่งเห็นหน้าแค่เพียงครั้งเดียว

แต่เธอจะไม่ใช้ชีวิตจมอยู่กับความทุกข์ เธอทนอยู่ห้องใต้ดินไม่เห็นเดือนเห็นตะวันมาสามปี เมื่อเธอได้ขึ้นมาสู่โลกด้านบนอีกครั้ง เธอจะทำทุกวิถีทางเพื่อแก้แค้น และสิ่งที่เธอต้องทำ เธอต้องสานสัมพันธ์กับภีมและภาคให้มากที่สุด ในเมื่อลงเรือลำเดียวกันแล้ว ก็ต้องกล้าเผชิญหน้า เพียงตะวันเอ่ยตอบกลับภีมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“เพียง... ก็เสียใจ แต่เสียใจไปก็เท่านั้น การตกเป็นเมียของพวกพี่ ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่เพียงต้องเก็บตัวร้องไห้ฟูมฟาย อีกอย่างเพียงก็อยากคุยกับพวกพี่ได้สบายใจเหมือนคนในครอบครัว การมาของเพียงไม่ใช่การยอมตกเป็นนกน้อยในกรงทอง...” สายตาของเพียงตะวันเลื่อนขึ้นสบตาภีมอย่างไม่เกรงกลัว

“ทุกคนตายอย่างทรมาน... เพียงแค่ยอมเสียสละร่างกายของเพียง แลกกับการได้ล้างแค้นทำไมมันจะไม่คุ้มค่ากันล่ะ หรือพี่ภีมคิดว่าสิ่งที่เพียงทำไม่คุ้มค่าหรอคะ” แววตากลมโตสั่นระริกริกไหว น้ำเสียงของเพียงตะวันเริ่มสั่นเครือ

“ฉัน…”

“เอาล่ะ…” ฝ่ามือเรียวเล็กผลักอกภีมให้ไกลออกไป เพียงตะวันหันกลับไปจุ่มฝ่ามือลงในอ่างน้ำ

“น้ำอุ่นได้ที่แล้ว พี่ลงไปแช่สิ”

“ท่าทางอ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอของเธอ ช่างเหมือนคุณตะวันฉายไม่มีผิด”

“แน่สิ เพียงเป็นลูกของพ่อ”

มุมปากของภีมยกยิ้ม มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างชื่นชม เขาเริ่มถอดเสื้อสูทตัวนอกออก เพียงตะวันเห็นดังนั้นจึงรีบหันหลังให้กับเขา ไม่นานนักเธอก็ได้ยินเสียงน้ำในอ่างเคลื่อนไหว

“งั้นเพียงไปก่อนนะ” เพียงตะวันยืนตัวแข็งทื่อไม่ยอมหันกลับไปมอง

“ลงมาแช่น้ำกับฉันสิ”

“พี่ก็แช่ไปคนเดียวสิ เพียงไม่ได้เหนื่อยสักหน่อย”

“เพียงตะวัน แค่แช่น้ำ” เสียงนุ่มลึกเพิ่มระดับขึ้น

เพียงตะวันหันกลับไปมองภีม เรือนร่างสมบูรณ์แบบของเขานั่งเอนหลังอยู่ในอ่างอาบน้ำ ระดับอยู่เพียงแค่ช่วงใต้อก เผยให้เห็นแผงอกกว้างด้านบน ดวงตากลมโตจ้องเข้าไปในดวงตาเรียวของคนตรงหน้าอย่างประหม่า

“ถ้างั้น เดี๋ยวเพียงกลับมา…”

ไม่นานหลังจากนั้น เพียงตะวันก้าวกลับเข้ามาด้วยชุดสายเดี่ยวผ้าซาติน กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วเข้าชุดกัน เธอค่อยๆ เดินย่องเข้าใกล้อ่างน้ำ จ้องมองเจ้าของร่างสมบูรณ์แบบที่กำลังหลับตาพริ้ม เธอหยุดยืนคิดเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจก้าวลงไปในอ่าง ขยับตัวเอนหลังพิงขอบอ่างอีกด้านหนึ่ง

เพียงตะวันค่อยๆ เอนตัวลงลึกให้น้ำอยู่ในระดับเนินอกของตัวเอง จากนั้นหยิบผ้าผืนเล็กขึ้นมาพับก่อนวางทับลงบนบนเปลือกตาคู่สวยของตัวเอง ความอุ่นของน้ำและกลิ่นหอมผ่อนคลายจากน้ำมันหอมระเหย ทำเอาเธอหลับใหลไปในที่สุด

ภีมลืมตาขึ้นมองร่างเล็กตรงหน้า เขาเลื่อนสายตาหยุดตรงริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูตามธรรมชาติอยู่นานจนหัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอ พลางเลื่อนขยับสายตาลากต่ำลงหยุดตรงเนินอกขาวนวล ผ้าซาตินเปียกน้ำจนลู่แนบผิวยิ่งทำให้ร่างเล็กตรงหน้าเย้ายวน จนลำเอ็นใต้น้ำของเขาพองตัวขยาย ภีมรีบหลับตาลงอย่างร้อนรน เมื่อไม่สามารถบังคับไอ้ท่อนเอ็นไม่รักดีของตัวเองได้

ท่อนเอ็นร้อนเต้นตุบๆ จนเขาต้องสอดมือเรียวยาวลงใต้น้ำ คว้าจับลำเอ็นไว้ในมือ ค่อยๆ ขยับสาวขึ้นลงช้าๆ การเคลื่อนไหวของภีมทำให้ผิวน้ำสั่นเป็นระลอกคลื่น ปลุกให้ร่างเล็กที่กำลังหลับใหลตื่นขึ้น เพียงตะวันดึงผ้าออกจากดวงตาด้วยความสงสัย

ดวงตากลมโตจ้องมองดูผิวน้ำที่สั่นไหว พวงแก้มบางขึ้นสีแดงระเรื่อร้อนผ่าว เธอรู้ได้ทันทีว่า ใต้น้ำกำลังเกิดอะไรขึ้น เพียงตะวันเลื่อนสายตาขึ้นจากผิวน้ำ ทันใดนั้นสายตาของเธอก็ประสานเข้ากับดวงตาของภีมที่จ้องมาทางเธออย่างเคลิบเคลิ้ม

เพียงตะวันทำตัวไม่ถูก เธอยันตัวลุกขึ้น จนเผยให้เห็นเสื้อสายเดี่ยวผ้าซาตินเปียกน้ำจนแนบผิวโชว์ทรวงอกอวบอิ่มชัดเจนขึ้น สองยอดปทุมถันแข็งตัวนูนดันอยู่ใต้เนื้อผ้า ประจักษ์ต่อสายตาของภีม

ภีมจ้องมองสองยอดแข็งตรงหน้า เรียวแขนของเขาขยับเคลื่อนไหวรวดเร็ว อารมณ์ปรารถนาปะทุไม่หยุด ร่างกายของเพียงตะวันไม่โกหก เธอเองก็กำลังมีอารมณ์ปรารถนาไม่ต่างไปจากเขา

เมื่อเพียงตะวันสังเกตได้ว่า คนตรงหน้ากับจ้องมองหน้าอกของตัวเอง เธอจึงรีบยกมือขึ้นปกป้อง

“พี่มองอะไร”

“มันชี้ตั้งขนาดนั้น ใครจะไม่มอง ฉันไม่ใช่พระประธาน”

“คนบ้า! งั้นเพียงไปแล้ว”

“เพียงตะวัน” เสียงแหบพร่าเรียกรั้งร่างเล็กเอาไว้

“ช่วยฉันหน่อยได้ไหม”

“ชะ...ช่วยอย่างไง”

“ก็แค่กลับมานั่งที่เดิม ให้ฉันได้มองเธอเท่านั้น”

“แค่มอง สัญญามาสิ” ใจดวงน้อยเต้นระส่ำ รีบส่งเสียงท้วงขอคำสัญญาจากภีมทันที

“ฉันจะแค่มอง ฉันสัญญา”

เพียงตะวันกลับมานั่งที่เดิมอย่างเลี่ยงไม่ได้ ร่างเล็กขยับดันตัวซ่อนทรวงอกให้อยู่ใต้น้ำ

“ขยับตัวขึ้นมา ให้ฉันเห็นหน้าอกของเธอ”

เพียงตะวันค่อยๆ ดันตัวมา จนทรวงอกอวบอิ่มพ้นจากน้ำ สองมือกำเข้าด้วยกันด้วยความประหม่า ความรู้สึกที่ถูกจ้องมองด้วยสายตาเร่าร้อน ทำให้ความรู้สึกประหลาดแล่นพล่าน พวงแก้มขึ้นสีแดงร้อนผ่าว ภีมมองท่าทางไร้เดียงสาของหญิงสาวตรงหน้า บวกกับยอดปทุมถันยอดเล็กที่แข็งตัวเป็นไตดันใต้เสื้อตัวบาง อารมณ์ของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่านขึ้น

“อืมมม” เขาครางต่ำในลำคอ

เพียงตะวันจ้องมองเรียวแขนของเขาที่ขยับเคลื่อนไหวรุนแรงอยู่ใต้น้ำ เธอหลับตาแน่นด้วยความอับอาย ในตอนนี้เธอกำลังนั่งเป็นหุ่นให้ภีมจ้องมองร่างกาย พร้อมกับชักว่าวไปด้วย นี่มันน่าอายเกินไปแล้วจริงๆ

“พะ... พี่ภีม ยังไม่เสร็จอีกหรอ เพียงอายจนจะทนไม่ไหวแล้ว”

“ยัง บีบมันให้ฉันดู” เขาส่งเสียงคำรามพร่าต่ำ

“บะ… บีบอะไร”

“บีบนมเธอ บีบมัน ฉันใกล้จะ... อ่าาา” ข้อมือรัวเร็วขึ้นสาวชักลำเอ็น

ฝ่ามือน้อยยกขึ้นสั่นเทาตะบบลงบนสองเต้าของตัวเอง ขยับบีบอย่างเกๆ กังๆ ท่าทางไร้เดียงสาของเพียงตะวันช่างเย้ายวน ภีมจ้องพร้อมกับสาวข้อมือขึ้นลงระรัว

“อืมมมม” ภีมขบกรามจนสันกรามขึ้น กระชากมือรวดเร็วจนลำเอ็นพ่นฉีดน้ำกามกระเซ็นใต้น้ำ

ดวงตาเพียงตะวันเบิกโพลง จ้องมองท่าทางของภีม

“อย่าบอกนะพี่แตกในน้ำ ยี๋! ทุเรศ” เพียงตะวันรีบกระโดดขึ้นจากอ่างวิ่งออกอย่างรวดเร็ว โดยไม่หันหลังกลับมามอง

“เมื่อคืนฉันก็แตกในน้ำไปตั้งหลายรอบเหมือนกัน ไม่เห็นเธอจะสนใจ” เขาพึมพำ

ก่อนพ่นลมหายใจเหนื่อยหอบ ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนใบหน้า ใบหน้าเข้มเปื้อนยิ้มด้วยความรู้สึกเอ็นดูในความไร้เดียงสาของเพียงตะวัน ถ้าไม่ติดว่าเขานึกถึงคำสั่งเสียของผู้เป็นพ่อและคำสัญญาที่ให้ไว้กับเธอ เขาสาบานเลยว่าเขาจะจับเธอมากระแทกให้สาสมกับที่เธอปลุกท่อนเอ็นของเขาให้ตื่นขึ้นมา...