Bardağın içinde dönen kaşığın sesi kulaklarımda yankılandı, çınladı, son bir kez çarptı ve duruldu. Kaşık bardaktan çıktı. Yalnız, alakasız bardak kenarında kendine bir köşe buldu sonra.
"Çay içmek istemediğine emin misin? Mis gibi vallahi, nasıl da iyi geldi! Biliyor musun yurtdışında en çok özlediğim şeylerden biri de bu; Demleme çay. Yerini hiçbirşey tutmuyor." dedi Burcu bardağa takılı olan gözlerime dönerek.
Derin bir nefes alarak sabır diledim.
Yine her zamanki enerjik ve neşeli tavrına girmişti. Sanki birkaç dakika önce endişeli gözlerle ve telaşla kalmamı isteyen o değildi.
Bense hemen bizim sitenin yanıbaşındaki kafede oturmuş, onu izlerken bir yandan da konuya girmesini bekliyordum. Hafifçe olumsuz anlamda kafamı salladım.
Evet, söyleyeceklerini dinlemeye karar vermiştim ama
