Ozan dikkatle ve ifadesizce yüzüme baktı.
Şaşırmamıştı. Korkmamıştı.
Sözlerimden hoşlanmadığını belirten en ufak bir mimik yoktu yüzünde.
Aksine o kadar sakindi ki...
Düşündüğümün aksine abime ilişkimizi açıklamak onu benim kadar korkutmuyordu demek ki...
Hafifçe elimi sıktı ve yüzünü, yüzüme doğru yaklaştırdı.
"Emin misin Cemre? Gerçekten buna hazır mısın?" diye sordu.
Hazır mıydım? Hiç de öyle hissetmiyordum ama içimde gittikçe taşıması zorlaşan şeyler birikiyor ve bekledikçe benim için daha da imkansız oluyordu sanki.
"Dün gece abim o kadar emindi ki benimle, bizimle ilgili konuşurken. Sanki çok kötü bir iftiraya uğramışım gibi tepki verdi ve ben kendimi ona gerçeği söylemeyerek yalan söylemiş gibi hissettim."
Ozan bana ciddi bir ifade ile bakarken devam ettim.
"Ona yalan s
