My Childhood Crush

chapter 2

" Buti na lang Nakapag Timpi pa ako sa Dalawang Iyon, kong Napuno ako, Nakatikim pa sa akin ng Uppercut at Mag-Asawang Sipa ang Dalawang Iyon.Pinauwi mo Agad kasi Ako e.Natikman sana nang mga Iyon ang Hinahanap nila!" Paulit-ulit na Bida nang Aking Mahaderang Kaybigan.Nabibinge na nga Ako, gusto ko nang Lagyan nang Taype ang Bibig nang Babaeng Ito.Simula pa Kanina ay Iyan ang Binibida niya.Pati ang mga Sagutan nila.As if naman na Hinde ko Narinig at Wala ako dun.Gusto ko nang Katahimikan, ngunit Hinde ko ata iyon Makukuha ngayong Araw nang Dahil sa Babaeng Ito.Kong anong Galaw ng Kamay ay Ganon din ang Dami nang buka nang Bibig.hinde ba siya Nauubusan nang Energy?" Na iusal ko na lang.

Hinde ko na din naman Nagawa pang Makatulog Matapos ang Nangyari, kaya Nilibang ang Sarile sa Panunuod sa aming Maliit na Telivision.Ngunit Hinde ko Naman naiintindahan ang aking Pinapanuod, dahil sa Lakas nang Volume nang Boses nang Aking Kaibigan.Kasalukuyan itong Nasa Kusina nag Hahanda nang Aming Pananghalian, Habang Ako naman ay Nasa Sala nakaupo.Kaya Pasigaw pa ang Ginagawa nito, upang Umabot sa Aking Pandenig.Hinde na ako Magtataka kong Maya- Maya Lamang ay Giseng na din ang Aking Anak at Dalawa na Silang Mag Ninang Na Maingay.Nakatulog kasi ito Kanina Habang Nag-Aantay ata sa Aming Matapos makipag Away ang Kanyang Ninang Na Loka-Loka.

" Pwede ba Berna! Hina-hinaan mo nga Yang Boses mo! Abot Hanggang Dulo nang Baryo e.Andito lang Naman ako sa Sala.Wala sa Kabilang Mundo!" Masungit kong Sita dito.Dahil talagang Natutulilig na ako sa Boses nang Babaeng Ito.

" Ikaw Kasi, Kong Pinapatay Mo iyang tv di Hinde ko na Kailangang Lakasan, Baka Kasi Hinde mo Naririnig.Pag Lakas nang Boses ko Pag Lakas mo din nang Volume nang Tv natin!" Napa irap ako, kahit pa hinde niya Nakikita.Sino ba Naman ang Hinde, ang Ingay niya.

" Para naman Kasing Wala ako doon nang Mag Iskandalo ka.Nakailangang mo pang Idetalye sa akin ang Buong Nangyari!" Tamad kong sagot dito.

" Hehe! Sorry! Oo nga Pala Andun ka.Sige Mamaya Ko na Lang Ikwikwento sa Inaanak ko!" Napatampal ako sa aking Noo.Kaya Ko nga Pinapasok sa Loob ang Anak ko Kanina para Hinde nya Marinig at Makita ang Ano mang Away para Hinde niya Gayahin.Pero Useless din pala Dahil Malalaman din.At Dahil yon sa Madaldal niyang Ninang.

" Sige Mag Kwento ka.Para Wala Kayong Pang Gala ni Kokoy sa Linggo.Gusto mo Ba Iyon?" Panakot ko dito, Dahil Alam kong Hinde nito Papayagan na Hinde maigala ang Anak ko Tuwing Linggo.Bonding na Nilang Mag Ninang yon. Natahimik ito Bigla.Akala ay Ayos na, Mananahimik na Tlaga.Ngunit Nadismaya ako nang Lumapit pa tlaga ito sa akin, Habang Nang Lalaki ang Mata.

" Ulitin mo ngang Sinabi mo Bestie, Hinde ko ata Narinig!" Muli ay Napa Irap ako.

" Ang Sabi ko po.Sige Mag Kwento ka sa Anak ko.Para Hinde Kayo Makagala sa Linggo!" Gusto kong Matawa sa Muka Nito ngayon.Gulat na Gulat ito at Naka Nganga pa.Buti na lng at wala akong Mahagilap na Pwideng Ipasok sa Bibig nito.Ilang Bises pa itong Napakurap Bago.Masama ang Tingin ipinukol sa akin.

" No Way! Hinde mo Iyan Magagawa, Dahil Siguro na Magtatampo ang Anak mo!" Humalakhak ako, dahil Nakangise pa ito Habang Sinsabi sa akin ang mga Katagang Iyon.

"yes Way! Madali lang Mag Gawa nang Kwento Remember.Sasabihin ko lang na May Nagawa kang Kasalan kaya Hinde kayo Makakapunta.Syempre sayo Magtatampo ang Aking Anak, Hinde Sa Akin.So Pumile ka Mananahimik ka o Gusto mong Isang Linggo kang Hinde kausapin nang Inaanak mo?" Taas kilay kong Tanong dito.Bigla ay Nawala ang Ngise nito sa akin.at Napalitan nang Pagkasimangot.

" Fine! Hinde na ako Magkwikwento.Takot ko na Lang Magalit ang Aking Inaanak.Mas Sumpongin pa yon sayo!" Sabay Irap sa Akin.Balak ko pa sanang Sumagot nang May Maamoy akong Parang Nasusunog.Sininghot- Singhot ko pa iyon.

" Naamoy mo Ba iyon Berna? Parang May Sunog?" Baling Ko dito, Agad namang Nang Laki ang Mata nito.At Mabilis na Tumayo sa Upuan, Patakbong Pumunta sa Kusina.

" Shittt! Shiiiit! Ang Daldal mo Kasi Iyan tuloy!" Dinig kong Reklamo nito nang Sundan ko sa Kusina.Ako naman ngayon ang Nang Laki ang Mata nang Makita ang Isdang Priniprito nito na Naging Uling Na sa Subrang Pagkasunog.

" Berna!" Sigaw ko sa Pangalan nito, kunwari'y galit.

" Mel!" Kiming ngite nito sa akin at Balak itago sa Bandang Likuran niya nang Kawala nang Bigla.

" Ah Arayyy! Arayyy! Mabilis na Nabitawan nito ang ang Kawali, dahil May Mantika ito, kaya Lalo itong nag Pilwagan.Makaramdam naman ako nang Awa.Akala siguro nito ay Magagalit ako.Mabuti na lamang at Makapal ang Suot nitong Pantalon.Pero Hinigit ko pa din ito Palabas nang Kusina.Baka Mamaya ay Madulas pa ito sa Sahig dahil sa Mantika.

" Ayos ka lang ba? patingin ako!" Malunay kong Sabi Habang Tinataas ang Pantalon nito, dahil sa Maluwag ang Dulo nito kaya Mabilis kong Naitaas.Mayroong Ilang Namumula, marahil ay Tumagos sa Kanyang Pantalon.Akmang Kukuha ako nang Ointment na Pwideng Ipahid nang Pigilan ako nito.Kaya Agad akong Napatingin sa Kanya.Nahabag naman ako sa Muka ng aking Kaibigan, habang Tumutolo ang Luha nito.

" S- Sorry Hinde ko Sinasadya!" Kanda Utal nitong Sabi.Kaya Agad ko itong Hinawakan sa Pisnge at Pinahid ang Luhang Tumulo.

" Shhhh! Tahan na Hinde mo Kasalan Okey! Aksidente iyon.Sa sunod ay Mas Mag-Ingat kana Lang Upang Hinde Ka Masasaktan.Maliwanag ba? Malumanay kong pag- Aalo dito.Ayaw kong Isipin niyang Nagalit ako sa Nagawa niyang Palpak kanina.

" Sorry tlaga Bestie Pangako Hinde na Mauulit!" Malalim akong Nabuga nang Hangin bago Nakangiteng Tumango sa Kanya.At Kinuha na ang Ointment sa Kusina.

" Ninang Ganda! What Happen po Sayo? Bakit ka Umiiyak po? Rinig kong Tanong nang Aking Anak.Giseng na pala ito.At Alam kong tulad ko ay Nag- Aalala din ito sa kanyang Ninang Ganda Daw.

" Im Fine Little Boy, Don't worry to Ninang Okey!" Imbes na Umayos ang Muka nang Anak ko Ay Lalo itong Nagusot.Pinag Mamasdan ko lang sila at Hinde na Mona Lumapit pa.

" Ninang Ilang Bises ko po bang Uulitin na Im Not a Little Boy, Im a Big Boy na nga po Diba!" Nakangusong sita nang Aking Anak sa Kanyang Ninang.ang Cute lang tlaga nang Bata itong.Kaya Hinde ko Mapigilang Mapangiti.Samantalang Kakamot-kamot namang Nag Peacesign si Berna.

"Sorry Big Boy Nakalimutan ko!" Hingeng Paumanhin ni Berna habang Nakangiwe.

" And Who told you na You Are a Big na Ha? For Me you are Always my Baby, Hinde pa Handa si Nanay na Maging Big Boy kana!" Napatingin ang Dalawa habang Papalipit ako, lalo naman Nang Haba ang nguso ng Anak ko.

" Nanay! Im Turning to Six years Old, After 3months.Kaya Big Boy na Po ako!"Protesta nito sabay Yakap sa akin at Inilahad ang Kamay, halatang Nag Papabuhat.Kaya Agad ko naman itong Binuhat kahit subra na akong Nabibigatan Sa Batang Ito.Adik din kasi sa Pagkain kaya Ang Lusog lusog.

" May Big Boy bang Nag Papakarga pa?" Asar ko dito.Kaya Mabilis pa sa The Flash itong Nag Pababa kaya Natawa na lang Kami ni Berna sa Kakwelahan nang Anak ko.

" Ninang Told me Na may Big Boy na Nag Papabuhat pa din Meron pa nga daw pong naka Dapa pa Sa Nanay po e!" Halos Lumuwa ang Mata ko sa Sinabi nang Anak ko.Hinde Man Diritsya ay Parang Iba ang Pupuntahan nang Usapan kaya Pinaningkitan ko nang Mata si Berna.Agad naman itong Nag Iwas ng Tingin at Tinakpan ang Bibig nang Aking Anak.Halatang Guilty ang Gaga.

" Diba sabi ko sayo Secret Lang natin iyon? Bakit mo Naman sinabi sa Nanay Mong Pinag Lihi sa Sama nang Loob?" Bulong ni Berna sa Anak ko.Pero Halata namang Pinarinig din sa akin.dahil hinde naman Halos Pabulong.Nag-Iinit na ang Ulo ko.Kong Kanina Na aawa pa ako ngayon Na Boboyset na ako.

" Berna!"Madiing kong Bigkas sa Pangalan nito.Hinde Naman ito Tumingin sa akin.At Agad na Yumuko.

" Swoorry! Nang- Nang Sabi Po Kasi Ni Nanay Bawal Ang Secret e!" Paliwanag nito sa Ninang nya sa Sarileng Accent kaya Pigil ang Tawa ko.Ang Cute kasi.

"Itigil na nga Natin ang Walang Kwentang Usapan na to.Halina na Kayo Kumain na tayo at Papunta Pa tayo sa Malaking Bahay.Baka Inaantay na tayo ng Donya at Don!" Pag-Iiba ni Berna sa Usapan Halatang Iniiwasan na Magisa. Hinayaan ko na lang at Napa Hinga nang Malalim, dahil Madali akong tatanda sa Dalawang ito.

" Hinde pa Tayo tapos.Mag Papaliwanag ka sa Akin!" Banta ko dito.Balak nang Mag Hayin nang May Maalala.Kaya Nilingon ko uli ito at Pinaningkitan nang Mata.

" Diba Nasunog yong Isda na Ulam natin? So Anong Uulam natin Ngayon?" Ngumise ito Akala mo naman ay Kinaganda niya.

" May Karne jan ah yon na lang Ulamin natin!" Ako naman Ang Napakunot ang Noo.sa Pag kakatanda ko ay Hinde ako Bumile nang Karne so Paanong Nag Kakarne dito.Balak ko na sanang Ibuka ang Bibig ko nang Maunahan ako nang Aking Anak.

" Nay, Huwag kana Po Mag Isip nang Madami.Karninas po ang tinutukoy ni Ninang Na Ulam natin.Alam nyo Naman wala tayong Karne po Kaya Huwag kang Mag Assumera!" Bibo sagot nang Anak sabay Peace sign sa Akin. Hinde na ako Hinintay na Makasagot at Sabay na Pumunta yong Dalawa sa Kusina na Hinde man lang Pinakinggan ang Sasabihin ko.Minsan tlaga Hinde Magandang Impluwensya iyang si Berna sa Anak ko.Aba kong ano ano na Lamang ang Mga Salitang Lumalabas sa Bibig.

Natapos ang Tanghalian na Panay ang Bangayan namin ni Berna.Paano ba Naman Ilang Araw lamang akong Nasa Laot ang Dami nang Kalokohang Alam nang Anak ko.Tatlong Arawan kasi Ako Bago Umuwi tuwing Dumadayo sa Kabilang Isla para Mang Lambat ng Hipon.Kaya Sila Lamang ang Naiiwan dito sa Bahay.Daig pa nga Na Sila Ang Mag Nanay.Buti na lang Mabait at Matalino ang Anak ko.Kaya Nauunawaan niya ang Sitwasyon naming Tatlo.Pati na din sa Tatay Niya ay Alam nya ang Nangyari.Hinde dahil sa akin, kung Di dahil sa Tabil pa din nang Dela ni Berna.

Kasalukuyang Kaming Nag Lalakad Papunta sa malaking Bahay.Ipinatawag kami, upang Mag Laba daw nang mga Cover ng Kama at Kurtina na Pinalitan dahil sa Padating daw ang Nag-iisang Anak nang Mag Asawa Mercado.Dahil sa Katulong ko Si Berna ay Isinama din Namin si Kokoy.Panigurado na Matutuwa din ang Mag- Asawa dahil Giliw na Giliw sila sa aking Anak.Lalo pa pag Ginilingan nya na ang Dalawa. Nang Makarating sa Malaking Gate ay Agad akong Mag Doorbell.Sandali lang Naman kaming nag Hintay nang Lumabas sa Maliit na Pinto ang Security na si Mang Lando.

"Magandang Hapon po Mang Lando!" Bati nang aking Anak.

"Magandang Hapon din sa Iyo Kokoy.Halina kayo at Kanina Pa Kayo Inaantay sa Loob!" Nakangiteng Aya nito sa amin.

" Magandang Hapon Mang Lando! Salamat po sa Pag Papatuloy!" Usal ko.Ngumite lang Naman ito, kaya Pumasok na kami, at Ilang Minuto pang Nag Lakad Bago nadating ang Malaking Bahay.Sa Subrang Lawak at Ganda nito ay Mahahalata mo talaga na Alaga at Mayaman ang May Ari nito.Alagang Alaga din ang mga Bulaklak na Nasa Garden.Halatang Pinag Gagastosan sa Ganda nang mga Iba't- Ibang Bulaklak.

" Wow! Nanay Ang Ganda Talaga Dito! Manghang sabi nang Aking Anak.Ginulo ko naman ang Buhok nito.

" Oo nga Anak! Ang Ganda!" Maikli kong Tugon.

" Nanay Pangako! Pag Laki ko at Nakapag Work na po ako nang Maganda.Bibili ko kayo ni Ninang Nang Ganitong Bahay.doon na po tayo Titirang Tatlo!" Napupuno nang Kagalakan yong Puso ko.Limang taon pa lang yong Anak ko ay Madami na siyang Panagarap.at ang Nakakatuwa ay Lahat ng Pangarap niya ay Hinde pwideng Mawala kami nang Ninang niya. Umupo ako Para Magpantay kaming Dalawa at Hinawakan ito sa Pisngi.

" Kaya Anak Mag- Aral kang Mabuti ha.Andito lang Kami ni Ninang Para Suportahan ang Lahat nang Pangarap mo!" Naluluha kong Sabi dito.Pagdating tlaga sa anak ko, Nagiging Mahina ako.Lumalabas ang Totoong Ako.Ito naman ang Humawak sa aking Pisnge at Pinalis ang Luhang Tumakas sa aking Mata.

" Don't cry na Nanay.Bawal ang Sad May Goodnews pa Naman Ako sayo.Diba Po Ninang?" Tumango ang Ninangin kaya Nag Patuloy ang Aking Anak.

" Magaling po Ako sa School kaya Sigurado Matutupad ko ang Pangako.Top1 nga po ako sa Klase namin E.Kaya Magsasabit kayo Ni Ninang Nang Medalya sa Akin!" Proud nitong Bigkas.Doon Bumuhos ang Luha ko.Lahat nang Hirap, at Puyat ay Wort it naman kong Ganito katalino ang Anak ko.

" Talaga Nak?" hinde pa din Makapaniwala kong Tanong.

" Parang May Narinig Kaming Top1 ah!" Nabaling ang Atensyon namin sa Nagsalita.Nakangiteng Muka nang Don at Donya ang Bumungad sa amin.Agad naman Humiwalay ang aking Anak sa akin.

" Grand Ma! Grand Pa!" Tawag nito sa Dalawa at Tumakbo palapit sa Dalawang matanda.

" Carefull nak! Baka Madapa ka!" Bilin ko na lang Dahil hinde na Ito nag Papigil tumakbo.Humalakhak naman ang Dalawang Matanda nang Dambahin ito nang Aking Anak.

" Magandang Araw po Donya at Don!" Bati ko sa mga Ito.ngunit Hinde na Nagawa pang Umimik, tumango na lang..

" Miss mo Ba Kami nang Grandpa mo? Tanong ng Donya sa Aking Anak.

" Yes naman Po! Miss ko po Kayo!" Bibong sagot naman ni Kokoy.

" Totoo bang Top1 ka?" Si Don naman ang Nagtanong.

" Opo Grand pa! Giling Ko no? Mana ako sa inyo nila Nanay E!" Bida nato sa Lolohin.Kaya Naiiling na lamang kami ni Berna at Pinasya nang Pumunta sa Likod bahay.Dahil alam naman namin na Hinde pababayaan sa loob ang aking Anak.