Gökyüzüne bakıyordu genç adam. Öylesine dalgındı ki avuçlarında buharı yükselen çayı bile hissetmiyordu. Yanında genç kızın varlığını hissediyor, geçen yıl bu vakitleri düşünüyordu.
Babasının serada son nefesini verdiği an zihninde yer alıyor, gözlerinin dolduğunu fark ediyordu. Günlerce seraya girememiş, kapısını bile açmamıştı. Babasının son dileğiyle hayata yeniden tutunmaya çalışırken, işlerinden hiç anlamadığı seraya ve ailesine adamıştı kendini. Annesi ile kardeşinin yanında güçlü olmak ve metanetini korumak zorundaydı.
Günler sonra yeniden seraya giriş yaptığında, babasının son nefesini verdiği yere çökmüştü. Seranın orta yeri, kulübenin tam karşısıydı. Saatlerce kıpırdamadan bekledikten sonra kendine bir söz vermişti. Kardeşine ve annesine babalarının yokluğunu hissettirmemek içi
