Chapter 17
SHARINA
Paggising ko ng imulat ko ang mga mata ko nasa ibabaw ako ni sir Rafael na walang saplot. Natataranta na bumangon sa ibabaw ni Sir Rafael.
What the heck? I don't remember anything last night. Nakaramdam ako ng hapdi sa aking pagkababaë. Umiling-iling ako at napatapik ako ng bibig ko.
“Hindi maaari,” sabi ko sa sarili ko. Hinanap ko ang suot ko kagabi at maliit na bag ko ng makita ko ay mabilis kung sinuot at pinulot ko ang bag ko.
Maingat kung lumabas para hindi magising si Sir Rafael na mahimbing na natutulog. Inikot-ikot ko ang mga mata kung sa labas baka may tao ayokong may makakita sa akin na lumabas ng kwarto ni Sir Rafael.
Nang walang tao ay malaking hakbang ang ginawa ko nahulog pa ang key card ng kwarto ko. Nanginginig ang kamay ko ng mabuksan ko na ay mab
