Ateş Avcı anlatımıyla…
Saat 14.03. Karargahtaki odamda, masamın üzerine dağılmış dosyalarla uğraşıyordum. Pencerenin yarı kapalı perdesinden ince bir ışık çizgisi, dosyaların kenarına vuruyordu. Sessizlik, sadece uzaklardan gelen eğitim sahasındaki bağırışlarla bozuluyordu.
Masada önümde açık duran raporun son sayfasına göz gezdirirken telefonum çaldı. Ekranda numara yoktu. Gizli hat…
Açtım. Yüksek mertebeden birileri olmalıydı. Çünkü onlardan başka kimse beni gizli hattan aramazdı.
“Bir hafta sonra bir görevin var. Hazırlığını ona göre yap. Detaylar sana bir gün önce ulaşacak.”
Kısa, soğuk, net.
“Emredersiniz.” dedim. Daha fazla kelimeye gerek yoktu. Bağlantı anında kesildi.
Bir süre elimdeki telefonu sessizce tuttum. Yavaşça masaya bıraktım. Bir haftalık hazırlık süresi… Bu, sıra
