เธอไม่ทันจะได้ตอบคำถามของออกพระรามเรือก็แล่นเข้าเทียบท่าหน้าเรือนเสียแล้ว พริกแกงไม่รีรอรีบลุกแล้วขึ้นท่าวิ่งเข้าเรือนไปเสียทันที ออกพระรามมองตามหลังหญิงสาวพร้อมถอนหายใจส่ายหน้าไปมาเบาๆ เธอหนีเขาอีกครั้งแล้ว...
“แม่พริก” มีหรือที่เขาจะยอมให้เธอเข้าห้องไปง่ายๆ รีบเดินตามมาจับคว้าแขนเรียวเล็กของเธอไว้ทันท่วงที พริกแกงหันหน้ากลับมามองเขาด้วยสีหน้าระแวงระวังเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมา
“พี่...มินึกรังเกียจออเจ้าดอกหนา...มิคิดจักพาหมอผีมาไล่ออเจ้าดอก” เขาพูดขึ้นเพื่อให้เธอสบายใจ เธอไม่ได้กลัวว่าเขาจะเอาหมอผีมาไล่ แต่เธอกลัวที่เขาอาจจะรับไม่ได้กับเรื่องเหลือเชื่อแบบนี้ก็เท่านั้น
“คือ...คุณเจ๊เจ้าคะ...มันเป็นเรื่องที่...จะว่ายังไงดีล่ะ”
“ว่าอย่างไรก็ว่ามาเถิดออเจ้า”
“มันแปลกจนไม่น่าเชื่อเจ้าค่ะ...มันเหลือเชื่อเกินไป..”
“มิมีสิ่งใดน่าเหลือเชื่อเท่ากิริยาแลคนอย่างออเจ้าแล้วหนา” พูดอย่าง
