Maaga kaming bumiyahe sa lugar kung saan gaganapin ang kasalan,tahimik lamang ako sa buong biyahe namin.Tulad pa rin ng dati hindi ako kinikibuan ni papa,minsan lang din akong kausapin ni mama at tanging ang nag iisa ko lang na kapatid na babae ang matiyagang kumausap sa akin,para nga lang akong hangin sa bahay bagay na ikinasasakit ko ng damdamin sa mga magulang ko,hanggang ngayon kasi dismayado pa rin sila sa mga nangyayari sa buhay ko,para sa kanila isang malaking kahihiyan ang biglaan kong pagkabuntis at pag aasawa ng maaga.
Tinawag pa ako ng aking kapatid at sinabing malapit na daw kami sa lugar ng kasalan.
Hindi ko alam pero inakabahan kasi ako na hindi ko maintindihan idagdag pa si Junior na may lagnat ito,hindi ko na lang ipinaalam sa kanila lalo na kay papa dahil magagalit na na
